για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, ξεκάθαρα, η αδράνεια κοστίζει πιο πολύ από την αντίδραση!

Thursday, April 17, 2014

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Διακήρυξη

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Διακήρυξη: Με την Αριστερά της ανατροπής για την επιβίωση του λαού μας για έναν λαϊκό ξεσηκωμό ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ για έ...

Friday, April 11, 2014

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ: Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου γίνονται σ’ ένα πολιτικό περιβάλλον που από τη μια εντείνεται η επίθεση ενάντια στην εργατική τ...

Monday, April 07, 2014

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Εκλογική Διακήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις Ευρωεκλογές

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Εκλογική Διακήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις Ευρωεκλογές: ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ, ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΣΤΥΓΝΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑΣ.  Γ...

Tuesday, March 25, 2014

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Χουντικής έμπνευσης διάταγμα του Υπουργείου Παιδεί...

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Χουντικής έμπνευσης διάταγμα του Υπουργείου Παιδεί...: Την ώρα που οι εκπαιδευτικοί στα νησιά του Βορείου Αιγαίου όπως οι συνάδελφοί τους σε όλη τη χώρα δίνουν με μεγάλη επιτυχία τον αγώνα ενάν...

Monday, March 24, 2014

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Οι επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Ανταρσία στο Αιγ...

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Οι επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Ανταρσία στο Αιγ...: Η Ανταρσία στο Αιγαίο παρουσίασε σήμερα σε συνέντευξη τύπου τους υποψηφίους της για τις περιφερειακές εκλογές το Β. Αιγαίο και βασικές...

Sunday, January 26, 2014

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Μπροστά στις κοινωνικές και πολιτικές μάχες που έρχονται Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.


Σε πείσμα των κυβερνητικών εξαγγελιών για το “τέλος της ύφεσης” και για “ερχομό της ανάπτυξης”, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να παραμένει μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Αλλά και στην παγκόσμια οικονομία κάθε άλλο παρά δυναμική εξόδου από την κρίση έχει καταγραφεί. Στην Ελλάδα η πολιτική κρίση και η πολιτική αστάθεια δυναμώνει και επιταχύνεται ενώ οι κοινωνικές αντιστάσεις συνεχίζονται και μεγάλοι και σημαντικοί αγώνες επηρεάζουν σημαντικά τις εξελίξεις. Η κατάσταση αυτή φέρνει στο προσκήνιο τη δυνατότητα μεγάλων πολιτικών ανακατατάξεων, θέτοντας στην ημερήσια διάταξη την δυνατότητα πραγματικών ρηγμάτων και ανατροπών της κυρίαρχης πολιτικής.
Οι επόμενοι μήνες θα είναι από την πλευρά της κυβέρνησης μήνες κλιμάκωσης της επίθεσης και για αυτό πρέπει να είναι και περίοδος κλιμάκωσης των αγώνων από την πλευρά του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα μπει μπροστά σε όλες αυτές τις μάχες, χωρίς καμία αναμονή για εκλογικές λύσεις, στηρίζοντας κινηματικά και πολιτικά κάθε κομμάτι της κοινωνίας που μπαίνει στη μάχη.
Mαζί με την κινηματική δράση και σε σύνδεση με αυτήν η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. προβάλλει και το αναγκαίο μεταβατικό αντικαπιταλιστικό πρόγραμμά της, ένα πρόγραμμα που προτείνει έναν άλλο δρόμο αντικαπιταλιστικής ανατροπής για την εργατική τάξη, σε σύγκρουση με τους κανόνες και τις δομές της καπιταλιστικής οικονομίας και του κράτους, έξω και πέρα από τη σημερινή βαρβαρότητα.
Καθώς η περίοδος αυτή θα είναι και προεκλογική, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα παρέμβει σε κάθε επίπεδο (ευρωεκλογές, αυτοδιοικητικές, ενδεχόμενες εθνικές εκλογές) με προμετωπίδα την πάλη για την ανατροπή της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, για ρήξη και αποδέσμευση από την ευρωζώνη και την Ε.Ε. του κεφαλαίου, των μνημονίων, του ρατσισμού και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, ενώ βασική μας μέριμνα θα είναι η σύνδεση του προγράμματος αυτού με τις επί μέρους διεκδικήσεις και τις αγωνίες της τοπικής κοινωνίας.

Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. θα παρουσιαστεί σε μεγάλη πολιτική εκδήλωση που θα γίνει την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου και ώρα 7:00 μ.μ. στην αίθουσα του Φ.Ο.Μ. στη Μυτιλήνη με κεντρικό ομιλητή το ιστορικό στέλεχος της επαναστατικής Αριστεράς και μέλος του Κεντρικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Άγγελο Χάγιο.

Tuesday, January 07, 2014

Δεν θα περάσει η απαγόρευση όλοι και όλες στα προπύλαια

Δε φτάνει που η ΓΑΔΑ απαγόρευσε την αυριανή διαδήλωση ενάντια στην κυβέρνηση και την ΕΕ, ξεκίνησαν και ddos attack στο σέρβερ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να μη μεταδοθεί το αγωνιστικό κάλεσμά της για τις 6 στα Προπύλαια. Σύντροφοι bloggers, γρηγορείτε!
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.
Η ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ

Friday, February 15, 2013

ΟΛΟΙ ΟΛΕΣ στη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 20 Φλεβάρη

Μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, περνά δια πυρός και σιδήρου τους εργαζόμενους για την εφαρμογή της αντιλαϊκής της πολιτικής. Πιστή στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ, των δανειστών και του κεφαλαίου κυβερνά με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, απολύσεις- διαθεσιμότητες εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, επιστρατεύσεις απεργών και συλλήψεις συνδικαλιστών. Υπόσχεται στο μεγάλο κεφάλαιο «ανάπτυξη» βασισμένη σε μισθούς πείνας, με ανεργία στο 30%, με εργαζόμενους χωρίς συλλογικές συμβάσεις και το δικαίωμα της απεργίας εκτός νόμου. Την ώρα που οι άνεργοι είναι ενάμισι εκατομμύριο, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται, τα παιδιά υποσιτίζονται και λιποθυμούν στα σχολεία, τα σπίτια παγώνουν χωρίς πετρέλαιο και ηλεκτρικό, η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, η κοινωνική ασφάλιση διαλύονται, ο λαός αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους και τα χαράτσια, η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει με «σιδερένια φτέρνα» την απρόσκοπτη εφαρμογή της αντιλαϊκής της πολιτικής. Μέσα στο καταχείμωνο, σημαντικοί αγώνες ξέσπασαν για τη διαθεσιμότητα στο δημόσιο, στο χώρο της υγείας, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τους ναυτεργάτες τους αγρότες κλπ., οι οποίοι όμως έμειναν χωρίς συντονισμό και κλιμάκωση, αντιμετώπισαν την συκοφάντηση των ΜΜΕ και την κρατική καταστολή. Εκκωφαντική ήταν η απουσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που αντί να ενιαιοποιήσουν, να συντονίσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες την αποφασιστική στιγμή, προκήρυξαν άλλη μια  γενική απεργία, για τις 20 Φεβρουαρίου.
Τα απλωμένα χέρια να γίνουν γροθιές!

Ακόμα και έτσι όμως, αυτή η απεργία πρέπει να γίνει υπόθεση του κάθε σωματείου, του κάθε εργαζόμενου. Να γίνει το σκαλοπάτι για την κλιμάκωση των αγώνων, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη συνολική ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, κάνοντας όλες τις απαραίτητες τομές για να νικήσουν οι αγώνες. Αυτό απαιτεί μια άλλη κατάσταση στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα, με υπέρβαση του υποταγμένου συνδικαλισμού, με ενωτική προσπάθεια στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία, με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, οριζόντιο συντονισμό και αποφασιστικές μορφές πάλης, με συσπείρωση των ανέργων και των ελαστικά εργαζόμενων. Ούτε ο κατακερματισμός του κάθε κλάδου, ούτε η άρνηση συγκρότησης ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής μπορεί να οδηγήσει μακριά. Ζητούμενο σήμερα είναι ο παλλαϊκός – γενικός ξεσηκωμός με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με αμεσότητα στην αντίδραση, αλλά και σχέδιο, πρόγραμμα και προοπτική για:

- Υπεράσπιση των μισθών, των συλλογικών συμβάσεων, των συντάξεων και των δικαιωμάτων μας. Να καταργηθούν όλα τα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Απαγόρευση των απολύσεων, όχι στην εφεδρεία και την αξιολόγηση.

-Ουσιαστική προστασία για τους ανέργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους.

-Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και επιχειρήσεων. Υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας. Δημόσια και δωρεάν παιδεία – υγεία - πρόνοια για όλους. Υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης.

-Υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των ελευθεριών και της συνδικαλιστικής δράσης, ενάντια σε κάθε είδους κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία.

-Να ακυρωθούν τα μνημόνια, η δανειακή σύμβαση και όλο το νομοθετικό πλαίσιο που σκλαβώνει τον λαό στην δικτατορία του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

-Αποδέσμευση της χώρας από την Τρόικα και τα επαχθή δάνεια. Διαγραφή του χρέους, ρήξη με το ευρώ και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ και στην ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11πμ στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

Friday, September 21, 2012

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ, ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ




Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ υλοποιώντας τις επιταγές της τρόικα και του ελληνικού κεφαλαίου, προχωρά σε εγκληματική λεηλασία όσων έχουν απομείνει από τα εργατικά-λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα, με στόχο δήθεν την αποφυγή της χρεοκοπίας, ενώ οδηγεί ολοταχώς στη χρεοκοπία του λαού. Η επαναδιαπραγμάτευση που είχαν “υποσχεθεί” αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός. Η κυβέρνηση, με το νέο πακέτο σφαγιαστικών περικοπών των 11,7 δις ευρώ προωθεί: Νέα τεράστια μείωση μισθών και συντάξεων. Μείωση ή κατάργηση κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων. Κατάργηση ή  συγχώνευση εκατοντάδων δημοσίων οργανισμών. Εφεδρεία και απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των 150.000 αποχωρήσεων. Συγχωνεύσεις - καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, παιδικών σταθμών. Αναστολή νέων προσλήψεων. Περιορισμό των δημοσίων δαπανών για παιδεία, υγειονομική και φαρμακευτική περίθαλψη.
Κατ’ απαίτηση των εργοδοτών έρχονται νέα αντεργατικά μέτρα για μεγαλύτερη ευελιξία να προσλαμβάνουν, να απολύουν, να απασχολούν τους εργαζόμενους όπως και όποτε τους βολεύει, που αυξάνουν στο έπακρο την εκμετάλλευση: κατάργηση του πενθήμερου και του οχτάωρου, γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας με δραστική μείωση των μισθών, κατάργηση της αποζημίωσης για τις απολύσεις.
Η ανεργία έχει φτάσει ήδη 24-25% και προβλέπεται να φτάσει στο τέλος του χρόνου το εφιαλτικό 28 - 30%. Ο δημόσιος και κοινωνικός πλούτος της χώρας ξεπουλιέται αντί «πινακίου φακής». Η εκποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, Τ./Τ και των δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας, υπονομεύει ουσιαστικά το μέλλον της χώρας. Οι μειώσεις των μισθών και συντάξεων, η τεράστια φορολογική επιβάρυνση εργαζομένων και συνταξιούχων έχουν καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση των δανείων. Εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκές οικογένειες «πνίγονται μέσα στα χρέη τους».
Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι, νέοι και νέες
Επί 2,5 χρόνια βιώνουμε την πλήρη ανατροπή των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών, κοινωνικών, δημοκρατικών δικαιωμάτων μας. Έχουμε γυρίσει ένα αιώνα πίσω. Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αναμονής. Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, είναι ανίκανες να αντιμετωπίσουν την  πρωτοφανή επίθεση στα δικαιώματα μας. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, κάνοντας όλες τις απαραίτητες τομές για να νικήσουν οι αγώνες. Αυτό απαιτεί μια άλλη κατάσταση στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα, με υπέρβαση του  υποταγμένου συνδικαλισμού, με αλλαγή των συσχετισμών. Με ενωτική προσπάθεια στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία , με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, οριζόντιο συντονισμό και αποφασιστικές μορφές πάλης, με συσπείρωση των ανέργων και των ελαστικά εργαζόμενων. Ούτε ο κατακερματισμός του κάθε κλάδου, ούτε η άρνηση συγκρότησης ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής μπορεί να οδηγήσει μακριά.
Ζητούμενο σήμερα είναι ο παλλαϊκός – γενικός ξεσηκωμός με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με αμεσότητα στην αντίδραση, αλλά και σχέδιο, πρόγραμμα και προοπτική. Ξαναπιάνουμε το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων και αγωνιζόμαστε για:
•  Να μην ψηφιστούν τα εφιαλτικά μέτρα των 11,7 δις. Να ακυρωθούν τα μνημόνια, η δανειακή σύμβαση και όλο το νομοθετικό πλαίσιο που σκλαβώνει τον λαό στην δικτατορία του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης
•  Αποδέσμευση της χώρας από την Τρόικα και τα επαχθή δάνεια. Διαγραφή του χρέους, ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.
•  Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και επιχειρήσεων. Υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας.  Προστασία της δημόσιας παιδείας – υγείας – κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας .
•  Υπεράσπιση των μισθών, των συλλογικών συμβάσεων, των συντάξεων και των δικαιωμάτων μας. Να καταργηθούν όλα τα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Απαγόρευση των απολύσεων, όχι στην εφεδρεία και την αξιολόγηση.
•   Ουσιαστική προστασία για τους ανέργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους
ΣΤΙΣ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!                                                                                     ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στη Μυτιλήνη, στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ 11πμ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

Friday, May 18, 2012

Για τις μάχες που έρχονται…

Είναι ξεκάθαρο αυτές τις μέρες ότι ζούμε ιστορικές στιγμές. Η πύκνωση του ιστορικού χρόνου είναι τέτοια που οι κρίσιμες αποφάσεις που θα ληφθούν είτε σε ατομικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο θα καθορίσουν σε μικρότερη ή μεγαλύτερη κλίμακα τις ζωές μας για το επόμενο διάστημα. Τα πράγματα είναι σίγουρα είναι εξαιρετικά κρίσιμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το κεφάλαιο και οι υποτακτικοί του, η αστική τάξη κι οι σύμμαχοί τους δεν θα ριψοκινδυνέψουν στο ελάχιστο την εφαρμογή πολιτικών που, είτε το θέλουν αυτοί που τις προτείνουν, είτε όχι, θα βάλουν σε κίνδυνο την στρατηγική επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου για συμμετοχή στην ζώνη του Ευρώ και την Ε.Ε.. Όποιος αριστερός άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι η καταγγελία των μνημονίων θα είναι περίπατος το λιγότερο είναι αφελής. Οι μάχες που θα δοθούν στους δρόμους, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης θα είναι σκληρές, επώδυνες και θα συνεπάγονται κάθε είδους απώλειες.
Αν η παραπάνω διαπίστωση είναι σωστή τότε θα πρέπει να εκτιμήσουμε τη στάση της Αριστεράς μπροστά σε αυτή την προοπτική. Το ΚΚΕ και ιδιαίτερα η ηγεσία του βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην αυτιστική περιχαράκωση που το έχει βάλει στη γωνία οργανωτικά και κοινωνικά όλα αυτά τα χρόνια. Αδυνατεί να ασκήσει πολιτική, δηλαδή να έρθει σε σχέση (αυτός είναι ο ορισμός της πολιτικής) με αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Από το να προσπαθεί να μετατρέψει - ως οφείλει ως κομμουνιστικό κόμμα – την τάξη από τάξη καθαυτή σε τάξη για τον εαυτό της μετατρέπεται το ίδιο από κόμμα καθαυτό σε κόμμα για τον εαυτό του. Μοιάζει όλο και πιο πολύ να έχει μπει στο δωμάτιο με τους αντικριστούς καθρέπτες και αντικρίζοντας τα αλληλοαντανακλώμενα είδωλα μιλάει για μέτωπο και λαϊκή εξουσία.
Ο -εκλογικά- μεγαλύτερος πόλος της Αριστεράς σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρο ότι έχει καβαλήσει το κύμα της λαϊκής διαμαρτυρίας και διάθεσης για απαλλαγή από τα δεινά που έφεραν στο λαό και στον τόπο τα μνημόνια ως απάντηση των κυρίαρχων στην καπιταλιστική κρίση. Άντεξε στην πίεση των κυρίαρχων για να ξαναβάλει από το παράθυρο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην εξουσία και πολύ ορθά διαχειρίστηκε τη διερευνητική εντολή προσπαθώντας (δεν ενδιαφέρει εδώ η ειλικρίνεια των προθέσεων) να βάλει στη συζήτηση πέρα από κόμματα συνδικάτα κι άλλους φορείς των εργαζομένων. Από δω και μπρος όμως το πράγμα άρχισε να στραβώνει. Και δε μιλάμε φυσικά για τις κατηγορίες που οι κυρίαρχοι προσάπτουν στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Μιλάμε για την κατά τα άλλα θεμιτή προσπάθεια να μεγαλώσει την επιρροή του στην κοινωνία για να κάνει πράξη την ατζέντα του. Φάουλ πρώτο. Η πρόταση για Αρσένη ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού δεν ήταν μια αθώα παρασπονδία. Ήταν ξεκάθαρα διαπιστευτήρια προς το σύστημα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αντισυστημικούς στόχους. Ότι μπορεί να συνυπάρξει ακόμη και με το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ και εισηγητή της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης στην εκπαίδευση, Γεράσιμο. Φάουλ δεύτερο. Η προσπάθεια κυρίως σε επίπεδο μικρομεσαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να λεηλατήσουν οτιδήποτε κινείται στα Αριστερά του. Και μια και ξέρουν κατά τεκμήριο ότι αυτοί που έχουν την δυνατότητα να ακούσουν (κοινωνικά και πολιτισμικά βρίσκονται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ), έχουν αποδυθεί σε ένα άνευ προηγουμένου αγώνα να τσιμπήσουν ότι μπορούν. Δεν κάνουν βέβαια τίποτε άλλο από αυτό που έκαναν προεκλογικά με τη λογική της χαμένης ψήφου και του μπαμπούλα της αυτοδυναμίας που θα ερχόταν για τη ΝΔ αν έμεναν πολλοί ψήφοι εκτός βουλής. Τη δουλειά τους κάνουν θα έλεγε κανείς. Ενώ κάποιος άλλος που συμφωνεί αρχικά με το ζήτημα που θέτει το παρόν κείμενο θα κατέφευγε σε ηθικού τύπου επιχειρήματα περί «ηθικής της αριστεράς» και ειλικρινών συναγωνιστικών σχέσεων μεταξύ των κομμάτων και των οργανώσεων που κατά το μάλλον ή ήττον το τελευταίο διάστημα πάλεψαν από τα ίδια ή από πολύ κοντινά μετερίζια τον κοινό αντίπαλο, τις κυβερνήσεις του μαύρου μετώπου. Χωρίς να θεωρήσω άνευ αξίας το «ηθικό» επιχείρημα θα προσπαθήσω να θεμελιώσω σε πιο πολιτική βάση την λανθασμένη επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να πάρει ότι μπορεί σε εκλογικό ποσοστό από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ του 1,2 %.
Αν παραδεχθούμε ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι, μέσω κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να ανατρέψει τα μνημόνια αξίζει τον κόπο και την επιθετική τακτική για ένα 0,5 % η διάρρηξη σχέσεων που οικοδομήθηκαν χρόνια στους δρόμους; Αν παραδεχθούμε ότι πραγματικός στόχος είναι να ξεφύγει ο λαός και οι εργαζόμενοι από την δικτατορία των αγορών, τη στιγμή που θα εκδηλωθεί η λυσσαλέα και με κάθε μέσο επίθεση των μηχανισμών τους στους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ (συλλογικά και ατομικά) θα αισθάνονταν περισσότερο ή λιγότερο ασφαλείς με μια ισχυρή πολιτικά και κοινωνικά ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Αν παραδεχθούμε ότι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει σήμερα διαπάλη για το που θα πάει το πράγμα, για όσους θέλουν να πάνε τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ όχι στις λογικές της συνέπειες αλλά σε μια συνεπή πορεία, τι θα βοηθούσε καλύτερα, μια ανύπαρκτη εξωτερική στο ΣΥΡΙΖΑ αριστερή αντιπολίτευση ή μια ισχυρή πολιτικά και κινηματικά αριστερή αντιπολίτευση που θα τον τραβά από το μανίκι κάθε φορά που οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του θα τον οδηγούν σε παραστρατήματα; Εκτός, η από τώρα προσπάθεια αποδυνάμωσης κάθε κριτικής φωνής από τα αριστερά του προοιωνίζει ανομολόγητες καθεστωτικές προσδοκίες για το αύριο. Αναλογικά δηλαδή, είναι το ίδιο στην ορθότητά του επιχείρημα που χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ για τη μη συμμετοχή του σε οικουμενική ή σχεδόν οικουμενική για να επηρεάσει δήθεν την ασκούμενη πολιτική.
Φυσικά αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα. Απευθύνεται  στους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν πέσει στην παγίδα «…να μαζέψουμε ότι μπορούμε τώρα» μη σκεπτόμενοι τις συνέπειες που θα έχει η τακτική τους καθώς και στους φίλους και λίγους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που πιστεύουν ότι οι καλές σχέσεις οικοδομούνται όχι με ξεκάθαρα λόγια και κριτική, όχι με αυτόνομη παρουσία αλλά με διάχυση στο κύμα που όσο και να μας χαροποιεί δεν μας πρέπει ως κομμουνιστές κι ως αριστερούς απλά να ευχαριστιόμαστε το γαργαλητό των φυσαλίδων και τον ίλιγγο της ταχύτητάς του και να μην προσπαθούμε να δούμε προς τα πού πάει.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμμετάσχει και σε αυτές τις εκλογές αφού διερευνήσει και τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλες αντι ΕΕ δυνάμεις όχι για να συγκρατήσει κάποιο ποσοστό αλλά γιατί ξέρει δυο πράγματα: 1ον ότι το δίλλημα έχει τεθεί κι από τα πάνω κι από τα κάτω. Και δεν είναι απλά μνημόνιο ή αντί-μνημόνιο. Είναι  ΕΕ ή έξω από αυτήν και μάλιστα σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. 2ον όχημα για την επαναστατική διέξοδο από την κρίση δεν θα είναι ένα συνεχές της αριστεράς αλλά ο αντικαπιταλιστικός πόλος, το μέτωπο εκείνο που θα μιλήσει και θα προετοιμάσει την  αντικαπιταλιστική ανατροπή. Για να ανοίξει η εποχή του σοσιαλισμού που δεν γνωρίσαμε, η εποχή που θα αφήσει πίσω της την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα.


Sunday, April 29, 2012

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΕΣΒΟΥ

Την Δευτέρα 30/4 η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου πραγματοποιεί την κεντρική προεκλογική της εκδήλωση στην πλατεία Σαπφούς στις 19:30. Θα μιλήσουν οι υποψήφιοι βουλευτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στη συνέχεια θα προβληθεί το CATASTROΪKA, το νέο ντοκιμαντέρ των δημιουργών του Debtocracy, Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη

Sunday, April 22, 2012

Καλό ταξίδι σύντροφε!

Καιρό είχα να σε δω Σάββα… μάθαινα όμως για σένα από τους συντρόφους στην Αθήνα, καιρό είχα να σε δω αλλά σε θυμόμουν κάθε φορά που χρειαζόμουν πληροφορίες και υλικό από τη Θράκη. Ήξερα ρε παιδί πως ήσουν εκεί που έπρεπε… με το τσιγάρο να κρέμεται από το στόμα σου να βάφεις το πανό, να ετοιμάζεις τη δουλειά για το σχολείο.  Η 21η Απριλίου για μένα, για μας δε θα είναι η μέρα που η χούντα κατσικώθηκε στο σβέρκο της χώρας το μακρινό ’67,  αλλά η μέρα που διάλεξες για να φύγεις τούτη τη δίσεκτη χρονιά.
Καιρό είχα να σε δω Σάββα αλλά χθες πέρασαν σαν ταινία (ναι το ξέρω κλισέ είναι και συ πάντα μου την έλεγες όταν τα έβαζα στις ανακοινώσεις μας) από τα μάτια μου. Εκεί στα θρανία του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανόπαιδων στην Κομοτηνή (εσύ κι η Άννα ήσασταν παλιότεροι «επιμορφούμενοι»)  να προσπαθούμε να χαράξουμε μια άλλη γραμμή ανάμεσα στις συμπληγάδες του εθνικισμού και του κοσμοπολιτισμού. Να τρέχουμε να φτιάξουμε σχήμα, να βάλουμε το ζήτημα του κοινού συλλόγου πλειονοτικών και μειονοτικών εκπαιδευτικών στη Θράκη. Μια μας ειρωνεύονταν οι ΠΑΣΚίτες και Δακίτες  πατριδοκάπηλοι δέκα τους δούλευες ψιλό γαζί. Βγάλαμε και τη Ρώγμή – çak… δίγλωσσο συνδικαλιστικό έντυπο… Δε θα ξεχάσω το χαμόγελό σου όταν την πήραμε ζεστή -ζεστή από το φωτοτυπάδικο. Χαρά – χαρά αλλά κι η κριτική σου αμείλικτη… «σύντροφε φάουλ…» «…αααα θα τα χαλάσουμε». Με τρέλαινες ώρες - ώρες. Όταν το καταλάβαινες το ‘ριχνες στη πλάκα. «Ποντιακό ρε κεφάλι…. Αγύριστο» έλεγες γελώντας. Περιοδεία στα σχολειά ήμασταν; Για εκλογές με το ΜΕΡΑ τρέχαμε; Δε θυμάμαι αλλά βγαίνοντας από το σουζουκάκι σου με δάγκωσε ένας σκύλος. Μέρες αργότερα βράδυ στην αφισοκόλληση ένιωσα να μουδιάζει η πλάτη μου. Σε έτρεχα στα νοσοκομεία γιατί νόμιζα ότι είχα πάθει ...τέτανο. Ακόμη θυμάμαι το γιατρό που με ειρωνικό τρόπο με ξαπόστειλε ( "…μια βδομάδα μετά τώρα το θυμηθήκατε κύριε;")
…και το δούλεμα που μου ΄ριξες. «Κοίτα ρε τι σκαρφίστηκε ο γκασμάς για να γλιτώσει την αφισοκόλληση…»…
Καιρό είχα να σε δω Σάββα και χθες πήρα τα βουνά σαν να κυλούσαν τα πράγματα ομαλά… μόνο που αντί για τον Όλυμπο του νησιού βρέθηκα στη Ροδόπη εκεί στη ρεματιά κάτω από τον Κέχρο που μ’ έτρεχες να πιάσουμε πέστροφες (…εκεί το δούλεμα το ‘φαγες από μένα… ψαρά του γλυκού νερού και τέτοια), βρέθηκε στην αυλή σου στον β’ μικρό Κέχρο με την Άννα να «ανακαλύπτει» σφυροδρέπανο στο κατακάθι του καφέ σου, να σε δουλεύει που μαγείρεψες τα γεμιστά καλαμαράκια χωρίς νερό κι έγιναν παξιμάδια… Κι από τον Όλυμπο ξαναπέταξε ο νους μου λίγο πιο δυτικά στο απολιθωμένο δάσος που αποκαμωμένος από τη καλοκαιρινή πρωινή σου αποκοτιά να κατεβούμε μέσα στο λιοπύρι αναφώνησες: «Δεν είμαστε για αντάρτικο στα βουνά σύντροφε, αντάρτικο πόλης μόνο…». Δε θυμάμαι ρε Μέτκο τι σου απάντησα αλλά στην Αθήνα το κατάφερες τον πήρες τον τίτλο: καπετάν – Νέστο σε φώναζαν οι σύντροφοι…
Καλό ταξίδι ρε Σάββα…
Ο σύντροφός σου Αριστείδης


Saturday, April 21, 2012

Και στη Λέσβο να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!


Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου αποτελούν οι αγωνιστές:

1.    ΔΕΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ – γιατρός, από τη Λήμνο
2.    ΚΡΑΝΤΙΝΟΥ ΜYΡΟΠΗ – Μηχανολόγος Μηχανικός
3.    ΜΑΝΑΒΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – Δημοσιογράφος
4.    ΠΑΥΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ – Ιατρός παθολόγος
5.    ΨΥΛΛΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ – Πολιτικός Μηχανικός ΤΕ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου διοργανώνει συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση του πολιτικού στίγματος και του ψηφοδελτίου της τη Δευτέρα 23/4/2012 στις 12.15 μ.μ., στο ξενοδοχείο Λέσβιον.

Thursday, February 09, 2012

Tuesday, December 13, 2011

Συνεστίαση της Ανταρσία στο Αιγαίο




ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Η «Ανταρσία στο Αιγαίο» διοργανώνει συνεστίαση το
Σάββατο 17 Δεκέμβρη 2011
στις 9.00 μ.μ.
στο «Αρχοντικό Γεωργιάδη»
(Επάνω Σκάλα, Μυτιλήνη)

Tuesday, November 29, 2011

Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη


Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου
Ενιαίος πανεργατικός αγώνας ενάντια στο κοινωνικό σφαγείο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ
Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την  Πέμπτη 1  Δεκέμβρη
Συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια, 11πμ

Μπροστά στο τεράστιο λαϊκό ποτάμι που πλημμυρίζει τους δρόμους μήνες τώρα και φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο για τη βάρβαρη πολιτική τους, το σύστημα δε διστάζει να δείξει απροκάλυπτα το πιο ταξικό του πρόσωπο. Η τοποθέτηση του αρχιτραπεζίτη του ευρώ και της κομπίνας του χρηματιστηρίου, Λ. Παπαδήμου, ως Πρωθυπουργό της χώρας, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ και του ακροδεξιού μαντρόσκυλου τους (ΛΑΟΣ) δείχνει ότι η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο συνολικά θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να περάσουν τη βάρβαρη πολιτική τους.
Η αλλαγή στην κυβέρνηση δε πρέπει να ξεγελά κανέναν μας. Και πως να το κάνει άλλωστε όταν, το επόμενο διάστημα τουλάχιστον 30.000 εργαζόμενοι του Δημοσίου θα λάβουν το χαρτί της ουσιαστικής τους απόλυσης, μέσω εφεδρείας, όταν στον ιδιωτικό τομέα κορυφώνεται η επίθεση με μετατροπή των συμβάσεων σε μερικής απασχόλησης, με κατακόρυφες μειώσεις μισθών και ανεργία που σε δυο χρόνια σχεδόν έχει διπλασιαστεί, φτάνοντας στο 18,4% (πάνω από 30% στην πραγματικότητα). Την ίδια στιγμή, με τον πιο ταξικό προϋπολογισμό μεταπολιτευτικά, η λαϊκή οικογένεια υποχρεούται να πληρώσει τα δυσβάσταχτα χαράτσια τους (συνολικά 10,7 δισ ευρώ οι φόροι από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους από 8,3 το 2011), ενώ το κεφάλαιο απολαμβάνει τεράστιες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές (μείωση των φόρων από επιχειρήσεις στα 2,2 δις από 2,8). Ακόμα πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που νοσοκομεία και σχολεία ουσιαστικά υπολειτουργούν, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει αύξηση κατά 16,4% (100 εκατ. Ευρώ) για τους δολοφόνους του NATO, κατά 67% (1 δισ.) για εξοπλιστικά προγράμματα και 4,4% (2,2) για το υπουργείο “προστασίας” του πολίτη.
Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η Κυβέρνηση, περισσότερο και από την προηγουμένη, έχει ως βασικό στόχο να τσακίσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, προκειμένου να διασφαλιστεί η κερδοφορία του τραπεζικού και του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι κυβέρνηση- υπηρέτης του κεφαλαίου, των τραπεζών, της ΕΕ και του ΔΝΤ που θα επιδιώξει να βάλει στο “γύψο των αγορών” τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, και να ενσωματώσει τις αντιδράσεις του λαού είτε με τη βοήθεια των ΜΜΕ είτε με τη βοήθεια των τρομοκρατικών ομάδων της ΕΛ.ΑΣ.
Μόνο εμείς μπορούμε!
Οι διώξεις στους αγωνιστές που μαζί με χιλιάδες λαού είπαν το νέο ΟΧΙ γκρεμίζοντας την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι συλλήψεις των εργαζομένων της ΔΕΗ που απαιτούν την κατάργηση του χαρατσιού, η καθημερινή εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς δείχνουν ότι ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Τώρα μας φοβούνται αυτοί γιατί βλέπουν ότι δεν υποτασσόμαστε, ότι το παράδειγμα μας ακολουθούν και άλλοι λαοί στην Ευρώπη, ακόμα και στις ΗΠΑ με γενικές απεργίες και κινήματα ανυπακοής. Την ιστορία την γράφουν οι λαοί και όχι οι τεχνοκράτες και οι υπάλληλοι των τραπεζών και του κεφαλαίου.
Την ίδια ώρα που η σύγχρονη χούντα της συγκυβέρνησης τρέμει τον λαϊκό- εργατικό παράγοντα, να πούμε ΟΧΙ στην τρομοκρατία της ΕΕ και των αγορών, με ένα ενωτικό μέτωπο αγώνα ρήξης και ανατροπής.
Με τον αγωνιστικό συντονισμό όλων των κλάδων, των ανέργων, των αυτοαπασχολουμένων και με γνώμονα τα πραγματικά μας δικαιώματα ενάντια στη χούντα των αγορών, μπορούμε ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ:
  • την πτώση και αυτής της κυβέρνησης και κάθε άλλης που ακολουθεί την ίδια πολιτική
  • τη διαγραφή του χρέους, και του χρέους των λαϊκών νοικοκυριών
  • την ανατροπή της νέας απεχθούς δανειακής σύμβασης,
  • την κατάργηση των χαρατσιών και την αναδιανομή  του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων,
  • την ρήξη με το ευρώ και την Ε.Ε.
  • την εθνικοποίηση  των τραπεζών και όλων των  βασικών πυλώνων της οικονομίας με εργατικό- κοινωνικό έλεγχο.