ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ

απεργιακές συγκεντρώσεις 11.00 πμ κεντρικα λύκεια

Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη

Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου

Ενιαίος πανεργατικός αγώνας ενάντια στο κοινωνικό σφαγείο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την  Πέμπτη 1  Δεκέμβρη

Συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια, 11πμ

Μπροστά στο τεράστιο λαϊκό ποτάμι που πλημμυρίζει τους δρόμους μήνες τώρα και φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο για τη βάρβαρη πολιτική τους, το σύστημα δε διστάζει να δείξει απροκάλυπτα το πιο ταξικό του πρόσωπο. Η τοποθέτηση του αρχιτραπεζίτη του ευρώ και της κομπίνας του χρηματιστηρίου, Λ. Παπαδήμου, ως Πρωθυπουργό της χώρας, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ και του ακροδεξιού μαντρόσκυλου τους (ΛΑΟΣ) δείχνει ότι η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο συνολικά θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να περάσουν τη βάρβαρη πολιτική τους.

Η αλλαγή στην κυβέρνηση δε πρέπει να ξεγελά κανέναν μας. Και πως να το κάνει άλλωστε όταν, το επόμενο διάστημα τουλάχιστον 30.000 εργαζόμενοι του Δημοσίου θα λάβουν το χαρτί της ουσιαστικής τους απόλυσης, μέσω εφεδρείας, όταν στον ιδιωτικό τομέα κορυφώνεται η επίθεση με μετατροπή των συμβάσεων σε μερικής απασχόλησης, με κατακόρυφες μειώσεις μισθών και ανεργία που σε δυο χρόνια σχεδόν έχει διπλασιαστεί, φτάνοντας στο 18,4% (πάνω από 30% στην πραγματικότητα). Την ίδια στιγμή, με τον πιο ταξικό προϋπολογισμό μεταπολιτευτικά, η λαϊκή οικογένεια υποχρεούται να πληρώσει τα δυσβάσταχτα χαράτσια τους (συνολικά 10,7 δισ ευρώ οι φόροι από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους από 8,3 το 2011), ενώ το κεφάλαιο απολαμβάνει τεράστιες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές (μείωση των φόρων από επιχειρήσεις στα 2,2 δις από 2,8). Ακόμα πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που νοσοκομεία και σχολεία ουσιαστικά υπολειτουργούν, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει αύξηση κατά 16,4% (100 εκατ. Ευρώ) για τους δολοφόνους του NATO, κατά 67% (1 δισ.) για εξοπλιστικά προγράμματα και 4,4% (2,2) για το υπουργείο “προστασίας” του πολίτη.

Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η Κυβέρνηση, περισσότερο και από την προηγουμένη, έχει ως βασικό στόχο να τσακίσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, προκειμένου να διασφαλιστεί η κερδοφορία του τραπεζικού και του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι κυβέρνηση- υπηρέτης του κεφαλαίου, των τραπεζών, της ΕΕ και του ΔΝΤ που θα επιδιώξει να βάλει στο “γύψο των αγορών” τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, και να ενσωματώσει τις αντιδράσεις του λαού είτε με τη βοήθεια των ΜΜΕ είτε με τη βοήθεια των τρομοκρατικών ομάδων της ΕΛ.ΑΣ.

Μόνο εμείς μπορούμε!

Οι διώξεις στους αγωνιστές που μαζί με χιλιάδες λαού είπαν το νέο ΟΧΙ γκρεμίζοντας την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι συλλήψεις των εργαζομένων της ΔΕΗ που απαιτούν την κατάργηση του χαρατσιού, η καθημερινή εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς δείχνουν ότι ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Τώρα μας φοβούνται αυτοί γιατί βλέπουν ότι δεν υποτασσόμαστε, ότι το παράδειγμα μας ακολουθούν και άλλοι λαοί στην Ευρώπη, ακόμα και στις ΗΠΑ με γενικές απεργίες και κινήματα ανυπακοής. Την ιστορία την γράφουν οι λαοί και όχι οι τεχνοκράτες και οι υπάλληλοι των τραπεζών και του κεφαλαίου.

Την ίδια ώρα που η σύγχρονη χούντα της συγκυβέρνησης τρέμει τον λαϊκό- εργατικό παράγοντα, να πούμε ΟΧΙ στην τρομοκρατία της ΕΕ και των αγορών, με ένα ενωτικό μέτωπο αγώνα ρήξης και ανατροπής.

Με τον αγωνιστικό συντονισμό όλων των κλάδων, των ανέργων, των αυτοαπασχολουμένων και με γνώμονα τα πραγματικά μας δικαιώματα ενάντια στη χούντα των αγορών, μπορούμε ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ:

• την πτώση και αυτής της κυβέρνησης και κάθε άλλης που ακολουθεί την ίδια πολιτική
• τη διαγραφή του χρέους, και του χρέους των λαϊκών νοικοκυριών
• •την ανατροπή της νέας απεχθούς δανειακής σύμβασης,
• την κατάργηση των χαρατσιών και την αναδιανομή  του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων,
• την ρήξη με το ευρώ και την Ε.Ε.
• την εθνικοποίηση  των τραπεζών και όλων των  βασικών πυλώνων της οικονομίας με εργατικό- κοινωνικό έλεγχο.

Η πλατεία....

Το ιστολόγιο των αγανακτισμένων στη Μυτιλήνη....

Ζωντανή μετάδοση από την Puerta del sol της Μαδρίτης

Online video chat by Ustream

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11 ΜΑΗ - 11.00 πμ Κεντρικά Λύκεια

Ένας χρόνος μνημόνιο, ένας χρόνος αγώνες ενάντια σε Κυβέρνηση Ε.Ε, ΔΝΤ.

Στις 6 Μάη συμπληρώνεται ένας χρόνος από την υπερψήφιση στην ελληνική Βουλή του Μνημονίου που συνομολόγησε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ένας χρόνος από την έναρξη της οικειοθελούς «επιτήρησης» από την Τρόικα, παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των εργαζόμενων, όπως αυτή εκφράστηκε στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 5 και 6 Μάη. Ένα χρόνο μετά, εκτός από την κυβέρνηση και τους προπαγανδιστές της, όλοι και όλες έχουν πλέον καταλάβει ότι τα αλλεπάλληλα Μνημόνια έχουν ένα και μόνο στόχο: την ευημερία των πιστωτών και των διεθνών τοκογλύφων εις βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Ένα χρόνο μετά:

• Η ανεργία καλπάζει, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο ανέργους στη χώρα.

• Η εργοδοτική αυθαιρεσία έχει χτυπήσει «κόκκινο», με καταχρηστικές απολύσεις, αυθαίρετες αλλαγές στους όρους εργασίας, ατομικές συμβάσεις, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία να αποτελούν καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς, με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της Τρόικας.

• Το εργατικό εισόδημα καθημερινά συρρικνώνεται, όχι μόνο από τις μειώσεις των μισθών αλλά και από τις καλπάζουσες τιμές των προϊόντων βασικής κατανάλωσης, της ασυδοσίας των τραπεζών και των πολυεθνικών ομίλων. Διαλύεται κάθε έννοια κοινωνικού κράτους με τις συγχωνεύσεις σχολείων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων, την διάλυση των ασφαλιστικών Ταμείων και κάθε κοινωνικής πρόνοιας.

• Ξεπουλιούνται κοψοχρονιά τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΑΤΕ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και κάθε δημόσια επιχείρηση, ενώ ετοιμάζονται να βγουν στο σφυρί με φαστ-τρακ διαδικασίες ακόμη και δημόσιες εκτάσεις, όπως το Ελληνικό.

Ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει για ψήφιση το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας, που θα γυρίσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα, ενώ:

• Οι Τράπεζες έχουν ήδη «πριμοδοτηθεί» με περισσότερα από 100 δις ευρώ (όσα δηλαδή μας «χάρισαν» το ΔΝΤ και η ΕΕ!). Μειώθηκε κι άλλο η φορολογία των επιχειρήσεων (20%) και η εργασιακή νομοθεσία αλλάζει σταδιακά προς το συμφέρον των εργοδοτών.

• Το χρέος και το έλλειμμα αυξάνονται με τέτοια ταχύτητα ώστε είναι σίγουρο ότι, αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική, η χώρα θα παραμείνει στον γύψο της «επιτήρησης» για δεκαετίες.

Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν παλεύει για την ανατροπή αυτής της πολιτικής! Οι 24ωρες απεργίες χωρίς σχέδιο και χωρίς συνέχεια δεν αποτελούν πραγματική απάντηση. Οι νικηφόροι αγώνες του λαού της Κερατέας και των 300 απεργών πείνας έδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ο μόνος δρόμος για να νικήσουμε την κυβέρνηση είναι ο ανυποχώρητος, ενωτικός αγώνας μέχρι τη νίκη! Μέχρι να φύγει αυτή η κυβέρνηση και όσοι την υποστηρίζουν, μέχρι να επιβληθεί μια άλλη πολιτική που θα είναι βασισμένη στις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας και όχι στην «εξυπηρέτηση» του ληστρικού χρέους.

Επειδή η «μαύρη επέτειος» της 5-6 Μάη, που σημαδεύτηκε ακόμη και με το αίμα των νεκρών της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Marfin (που ακόμη μένει ατιμώρητη…), δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη, ΚΑΛΟΥΜΕ:

• Σε παλλαϊκή συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 11 Μάη, και σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα κεντρικά Λύκεια Μυτιλήνης 11:00 πμ.

• σε συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων, με σκοπό να μην ψηφιστεί το νέο Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο της φτώχειας, της εξαθλίωσης και του ξεπουλήματος, να ανατραπεί η κυβέρνηση και η πολιτική της!

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!




As soon as your born they make you feel small,
By giving you no time instead of it all,
Till the pain is so big you feel nothing at all,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
They hurt you at home and they hit you at school,
They hate you if you're clever and they despise a fool,
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
When they've tortured and scared you for twenty odd years,
Then they expect you to pick a career,
When you can't really function you're so full of fear,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
Keep you doped with religion and sex and TV,
And you think you're so clever and classless and free,
But you're still fucking peasents as far as I can see,
A working class hero is something to be,
A working class hero is something to be.
There's room at the top they are telling you still,
But first you must learn how to smile as you kill,
If you want to be like the folks on the hill,
A working class hero is something to be.
A working class hero is something to be.
If you want to be a hero well just follow me,
If you want to be a hero well just follow me.

Η εκλογική διακήρυξη της Αγωνιστικής Παρέμβαση Λέσβου για τις εκλογές της ΕΛΜΕ

Κατεβάστε την Εκλογική Διακήρυξη σε μορφή pdf

Να ανατρέψουμε την πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ

Όχι στο σχολείο της αμάθειας και της αγοράς

Στις 5 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε Αγωνιστική Παρέμβαση

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ενορχήστρωσε και προώθησε το μεγαλύτερο ξεθεμελίωμα κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος που είχε κερδίσει μεταπολεμικά ο κόσμος της εργασίας. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα που για χρόνια δημιουργούνταν χάριν της ιδιωτικής κερδοφορίας (χαμηλή φορολογία του κεφαλαίου, φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή, άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις του τραπεζικού συστήματος, Ολυμπιάδα κ.λπ.) αλλά και από την κατασπατάληση της δημόσιας περιουσίας για ιδιοτελείς λόγους (ρουσφέτια, χορηγίες σε συλλόγους και ΜΚΟ, σκάνδαλα Siemens και Βατοπεδίου, εξοπλιστικά κ.λπ.) παρουσιάστηκαν ως χρέη που τώρα βαρύνουν όλους μας εξίσου, δηλ. χρέη που πρέπει να πληρώσει ο λαός. Οι απειλές περί χρεοκοπίας χρησιμοποιήθηκαν για να νομιμοποιηθεί η προσφυγή στον δανεισμό από το ΔΝΤ και την ΕΕ καθώς και η συνακόλουθη υπογραφή του μνημονίου, στο οποίο περιγράφεται αναλυτικά το πώς οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, η νεολαία θα πληρώσουν τα επόμενα χρόνια την κρίση.

Ωστόσο σήμερα, το δίλημμα «μνημόνιο ή χρεοκοπία», που αποτέλεσε την αιχμή της κυβερνητικής ρητορείας όλο αυτό το διάστημα, φαντάζει τραγικά ειρωνικό: γιατί και με το μνημόνιο η κοινωνία γύρισε πολλά χρόνια πίσω και η χρεοκοπία δεν αποφεύχθηκε. Δεν είναι τυχαία η συζήτηση των τελευταίων ημερών για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, την οποία προωθούν πλέον επιμελώς τα αστικά επιτελεία. Η περίφημη λοιπόν «αναδιάρθρωση»- σχεδόν βέβαιη το επόμενο διάστημα- δεν είναι τίποτα άλλο παρά χρεοκοπία με άλλα λόγια· ο λόγος που δεν χρησιμοποιείται ο όρος αυτός αλλά η πιο τεχνοκρατική και ουδέτερη λέξη «αναδιάρθρωση» είναι για να αποκρύψουν το ναυάγιο της οικονομικής τους πολιτικής, η οποία εφαρμόστηκε δια πυρός και σιδήρου υποτίθεται για να …περιορίσει το χρέος.

Στο βωμό λοιπόν της διαχείρισης του χρέους θυσιάστηκαν ένα χρόνο τώρα μισθοί και δώρα, ασφαλιστικά δικαιώματα, συλλογικές συμβάσεις, οι αποζημιώσεις των απολύσεων, κοινωνικά επιδόματα, δομές και υπηρεσίες. Για να μας πουν τώρα πως το χρέος δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί! Κι όμως είναι αυτή η πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας που όχι μόνο δεν έλυσε αλλά οδήγησε σε παροξυσμό το δημοσιονομικό πρόβλημα και μας έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας, αφού η οικονομία βυθίστηκε στην πιο βαθιά ύφεση.

Την ίδια στιγμή ωστόσο που οι εργαζόμενοι βιώνουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις κερδίζουν από την κρίση και από τα μέτρα της κυβέρνησης· είναι συγκλονιστικό αν σκεφτούμε πως από 110 δις € του δανείου της τρόικας (και χωρίς να έχουν όλα εκταμιευτεί) τα 108 δις έχουν πάει ήδη, έμμεσα ή άμεσα, στο τραπεζικό σύστημα (την τριετία 2008-2011). Την ίδια περίοδο οι ξένοι, κυρίως, ομολογιούχοι, γαλλογερμανικές τράπεζες, πρόλαβαν να ξεφορτωθούν τα υποτιμημένα ελληνικά ομόλογα και προωθούν τώρα την ιδέα της «αναδιάρθρωσης»-χρεοκοπίας.

Η «αναδιάρθρωση», η οποία θα παρουσιαστεί ως σωτήρια λύση και με ελκυστικό τρόπο (δες παρέμβαση Σημίτη), είναι πλέον μια κομβική επιλογή των αστικών επιτελείων προκειμένου να συνεχιστεί η επίθεση στους εργαζόμενους και στην κοινωνία με νέα μέτρα: ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, νέα φοροεισπρακτικά μέτρα για τον περιορισμό του ελλείμματος, πάγωμα των προσλήψεων, νέα μείωση μισθών (και όχι μόνο για τους υψηλόμισθους, όπως λένε) και συντάξεων, περικοπές κοινωνικών δαπανών κ.ο.κ..

Το σχολείο της αγοράς και της αμάθειας

Η εκπαίδευση βρίσκεται στο επίκεντρο της επίθεσης αυτής προκειμένου να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στην κοινωνία. Στόχος τους ένα σχολείο φτηνό, που να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και να διαμορφώνει νέους ανθρώπους ημιμαθείς και εξειδικευμένους στις ανάγκες της αγοράς. Η επίθεση αυτή εκτυλίσσεται με τους εξής τρόπους:

• Με τις περικοπές δαπανών και την οικονομική ασφυξία της δημόσιας εκπαίδευσης (δραματική μείωση των κονδυλίων του προϋπολογισμού, μείωση προσλήψεων, συγχωνεύσεις σχολείων, μείωση λειτουργικών εξόδων κ.λπ.).
• Με την επίθεση στον εκπαιδευτικό, τα εργασιακά και ασφαλιστικά του δικαιώματα, την οικονομική και παιδαγωγική του αξιοπρέπεια. Βασικός μοχλός για αυτό θα είναι τόσο το νέο Μισθολόγιο (περικοπή των επιδομάτων, σύνδεση μισθού με την παραγωγικότητα και άρα με την αξιολόγηση, εξατομίκευση του μισθού, ατομική διαπραγμάτευση), όσο και οι ρυθμίσεις για τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών (νέες μορφές ελαστικών εργασιακών σχέσεων, υποχρεωτική τριετία των νεοδιόριστων για τη θεμελίωση δικαιώματος μετάθεσης και διετία για τους υπόλοιπους, υπονόμευση της οργανικότητας, διεύρυνση εργασιακού ωραρίου, υποβάθμιση του ρόλου του συλλόγου κ.λπ.).
• Με την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, η οποία θα λειτουργήσει ως μοχλός κατηγοριοποίησης των σχολείων, τα οποία θα αντιμετωπίζονται σαν «προβληματικές» επιχειρήσεις όπου θα επικρατεί η λογική του κέρδους και της ζημίας.
• Με το Νέο Λύκειο της φροντιστηριοποίησης, της κατακερματισμένης γνώσης και της εργαλειακής πληροφορίας, το οποίο δεν θα μπορεί να διδάξει στους νέους ανθρώπους μια συνολική εικόνα του κόσμου, ώστε να τον κατανοούν και να τον αλλάζουν, αλλά μονάχα ό,τι θεωρείται χρήσιμο για την αποδοτικότητά τους στην αγορά.

Υπάρχει ελπίδα;

Κάθε μέρα η κυβέρνηση, η «ανεξάρτητη» δημοσιογραφία και οι απολογητές του συστήματος προσπαθούν να μας πείσουν ότι κάθε αντίσταση είναι μάταιη, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της συναίνεσης στις νεοφιλελεύθερες επιταγές της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Δείχνουν ατρόμητοι, υπερόπτες, αλαζονικοί… Προσπαθούν να φιμώσουν κάθε διαφορετική φωνή, να απαξιώσουν κάθε είδους κριτική. Στην πραγματικότητα, ένα πράγμα φοβούνται: την κοινωνική αναταραχή.

Οι τρεις μεγάλες πανεργατικές απεργίες του τελευταίου χρόνου (5/5, 15/12, 23/2), παρόλο που δεν απέτρεψαν τα κυβερνητικά μέτρα, κατέδειξαν ολοφάνερα την αντίθεση της κοινωνίας στην πολιτική της κυβέρνησης. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ, στους ΟΤΑ και στο ΥΠΠΟΤ, γιατροί και εκπαιδευτικοί ανέπτυξαν ένα απεργιακό κίνημα υπεράσπισης όχι ιδιαίτερων προνομίων, όπως έλεγαν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, αλλά ζωτικών κοινωνικών αγαθών (μεταφορές, υγεία, παιδεία, πολιτισμός κ.λπ.). Το μαχητικό κίνημα «Δεν πληρώνω» ταρακούνησε το σύστημα, ενώ ακόμα και οι αποδοκιμασίες των στελεχών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το τελευταίο διάστημα, παρά την εκτονωτική τους διάσταση, εκφράζουν καθαρά την πλήρη απονομιμοποίηση όσων συνεργούν στη κοινωνική λεηλασία. Αποκορύφωμα των κινητοποιήσεων ο ηρωικός, πολύμηνος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας ενάντια στην απαξίωση του τόπου τους χάριν των συμφερόντων μεγαλοεργολάβων και, κυρίως, το μάθημα αγώνα και αξιοπρέπειας που έδωσαν σε όλους μας οι τριακόσιοι μετανάστες απεργοί πείνας.

Εστίες λοιπόν αντίστασης και αγώνα υπάρχουν πια πολλές. Το ζήτημα είναι αυτές να πληθύνουν περισσότερο, να πολιτικοποιηθούν και να συντονιστούν με στόχο την συνολική ανατροπή αυτής της πολιτικής. Ένα μεγάλο, πολιτικά συνειδητοποιημένο, μαχητικό και ανατρεπτικό ρεύμα φοβούνται τα αστικά επιτελεία. Η διαδικασία για να διαμορφωθεί αυτό το ρεύμα θα πρέπει να περάσει και μέσα από τα σωματεία των εργαζομένων, μέσα από το συνδικαλιστικό κίνημα.

Ποιο συνδικαλιστικό κίνημα;

Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται και μια άλλη κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ όχι μόνο δεν επαρκούν αλλά και δεν θέλουν να οργανώσουν τους αγώνες. Όχι μόνο υποτάσσονται στη λογική του μονόδρομου, αλλά φτάνουν να διαπραγματεύονται και τους όρους εξαθλίωσης των εργαζομένων. Η ΟΛΜΕ δείχνεται και αυτή κατώτερη των περιστάσεων. Χρειάζεται η πρωτοβουλία να περάσει στη βάση των σωματείων, στις γενικές συνελεύσεις και το πρωτοβάθμιο σωματείο, ώστε να αλλάξει ρότα και η ομοσπονδία.

Όμως χρειάζεται και αναδιοργάνωση του ίδιου του πρωτοβάθμιου σωματείου. Η ΕΛΜΕ Λέσβου, ειδικότερα, έχει αποδειχτεί πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Με ευθύνη της πλειοψηφίας του ΔΣ (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ), όλα αυτά τα χρόνια ταλαντεύεται από την παθητική αποδοχή όλων των μέτρων μέχρι και την ενεργητική στήριξη πτυχών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης (π.χ. «αυτοαξιολόγηση»). Τα στελέχη των παρατάξεων αυτών αντιλαμβανόμενα τον συνδικαλισμό ως προπύργιο εφόδου για την κατάληψη διοικητικών ή κομματικών θέσεων έχουν διαμορφώσει ένα κλίμα αδράνειας και ωχαδερφισμού που υπονομεύει και κάθε προσπάθεια από τα κάτω.

Το σκηνικό αυτό πρέπει να ανατραπεί. Γι’ αυτό και οι εκλογές της 5^ης Μάη είναι μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία να πάνε σπίτια τους όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αντί να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των συναδέλφων δίνουν χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση και στην εκπαιδευτική διοίκηση, όσοι χτίζουν υπηρεσιακές και πολιτικές καριέρες στην πλάτη των εκπαιδευτικών!

Ψηφίζουμε Συμμετοχή και Αγώνα

Στις εκλογές της 5^ης Μάη μαυρίζουμε ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ, στηρίζουμε το ψηφοδέλτιο της Αγωνιστικής Παρέμβασης. Θέλουμε σωματείο ενεργό, σκεπτόμενο, δραστήριο, μαχητικό· όχι σωματείο νεκροταφείο ελεφάντων και μοιράσματος καρεκλών, όπως θέλουν οι ΔAKE-ΠAΣK· όχι στα «ήξεις, αφήξεις» και τις ταλαντεύσεις ηττοπάθειας της Αυτόνομης Πρωτοβουλίας· όχι στη στρεβλή χωριστική τακτική της EΣAK-ΔΕΕ (ΠΑΜΕ), που τελικά, όπως απέδειξε κάθε μεγάλος αγώνας, ο διαχωρισμός της δεν έγινε με τον υποταγμένο συνδικαλισμό, αλλά με τους μαχητικούς αγώνες που τον υπερβαίνουν.

Απευθυνόμαστε προπαντός σε όσους συναδέλφους δεν είναι βολεμένοι από τα «ιδιαίτερα» και τη συναλλαγή με τις μικροεξουσίες, σε όσους δεν έχουν παραιτηθεί από το δικαίωμα και τη χαρά να είναι Δάσκαλοι, σε όσους ονειρεύονται ακόμα το σχολείο της ανθρώπινης χειραφέτησης και της κοινωνικής απελευθέρωσης: να πάρουμε την ευθύνη μας απέναντι στη νέα γενιά και όλοι μαζί, χωρίς να εγκαταλείψουμε τις ιδιαίτερες πολιτικές μας απόψεις, να χτίσουμε ένα Mέτωπο για την παιδεία και την εργασία αλλά και για τη δημοκρατία, ένα μέτωπο δράσης, αντίστασης και διεκδίκησης.

Παλεύουμε για:

• Να ανατραπεί η πολιτική που οδηγεί το λαό στη χρεοκοπία!
• Άμεση έξοδος από το μηχανισμό «στήριξης» της τρόικας – Κατάργηση όλων των νόμων που υλοποιούν τις επιταγές του μνημονίου.
• Δεν αναγνωρίζουμε, δεν πληρώνουμε το χρέος τους – άμεση παύση πληρωμών του χρέους.
• Κοινωνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο.
• Αντικαπιταλιστική ρήξη με ΟΝΕ και ΕΕ.

Διεκδικούμε:

• Αυξήσεις στους μισθούς. 1.400 € καθαρά ο κατώτερος βασικός μισθός. Να ζούμε με αξιοπρέπεια από τη δουλειά μας. Αναπλήρωση όλων των απωλειών.
• Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων της 20ετίας. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 58 (άνδρες) και 55 (γυναίκες), ίση με τον καταληκτικό μισθό.
• Όχι στις συγχωνεύσεις σχολείων. Νομοθετική κατοχύρωση του ορίου των 25 μαθητών ανά τμήμα.
• Κατάργηση τις ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση. Μόνιμοι διορισμοί για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών.
• Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση του εκπαιδευτικού. Όχι στην αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την κατηγοριοποίηση των σχολείων.
• Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Ενιαίο 12χρονο υποχρεωτικό σχολείο, που να συνδυάζει την επιστημονική και την τεχνολογική γνώση.

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

Αθανασιάδου Μάγδα, Γυμνάσιο Πλωμαρίου
Αλχατζίδου Μάχη, Γυμνάσιο Άντισσας
Γεωργοκώστα Σοφία, ΕΠΑΣ Μυτιλήνης
Γκίκα Έφη, Γυμνάσιο Γέρας
Δημητρούλη Ελευθερία, ΓΕΛ Άντισσας
Κοντογιάννης Γιώργος, ΕΠΑΛ Καλλονής
Κρεασίδης Γιώργος, Γυμνάσιο Άντισσας
Κρητικός Παναγιώτης, ΓΕΛ Πέτρας
Μαραφής Δημήτρης, Γυμνάσιο Άγρας
Μπάλλας Ανδρέας, ΓΕΛ Πέτρας
Ντουράκης Κώστας, ΓΕΛ Μανταμάδου
Σπανός Γιώργος, Γυμνάσιο Πλωμαρίου
Τονοζλή Λίνα, ΓΕΛ Πέτρας
Τσαγλιώτης Γιώργος, Γυμνάσιο Πλωμαρίου
Τσιρεπλής Τάκης, ΕΠΑΛ Καλλονής

Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση και ανακοίνωση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 

ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ 

                               ΚΥΡΙΑΚΗ 1Η ΜΑΗ  10:30 π.μ.
Εργαζόμενοι-ες

Η φετινή πρωτομαγιά συμπίπτει με τον ένα χρόνο που η Κυβέρνηση οδήγησε την χώρα και τους εργαζόμενους στην νέα βαρβαρότητα του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Η κυβέρνηση με την ανοιχτή στήριξη του ΛΑΟΣ και την ουσιαστική στήριξη της ΝΔ, έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε βάρος των δικαιωμάτων μας με στόχο το φόρτωμα των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων λαϊκών μαζών. Νέες μειώσεις μισθών και ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, νέο επαχθές ασφαλιστικό, κατάργηση των κοινωνικών παροχών και των επιδομάτων ανεργίας! Η σχέση μισθών-κερδών ανατρέπεται ραγδαία μέρα με την μέρα υπέρ των κερδών, με την άμεση μείωση μισθών και συντάξεων, την κατάργηση των ΣΣΕ και την κυριαρχία ελαστικών και ευέλικτων μορφών εργασίας. Χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν τον εφιάλτη της ανεργίας και των απολύσεων. Στο μαύρο αυτό φόντο έρχονται να προστεθούν και οι νέοι δυσβάσταχτοι φόροι για τον λαό η αύξηση του ΦΠΑ στον ψηλό συντελεστή, η αύξηση των τελών κυκλοφορίας κλπ, το κλείσιμο εκατοντάδων σχολείων, πανεπιστημίων και νοσοκομείων, το μαζικό ξεπούλημα κάθε δημόσια περιουσίας, από την ενέργεια ως τα νερά και από λιμάνια και τα αεροδρόμια έως τα νησιά και τα δάση.

Αγωνιστική ταξική ενότητα ενάντια σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ

Εργαζόμενοι-ες

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ιστορικής σημασίας. Καταργούνται δικαιώματα δεκαετιών, επιστρέφουμε στον εργασιακό μεσαίωνα, φτιάχνουν έναν απάνθρωπο κόσμο για τα παιδιά μας. Απαιτείται ενωμένος, παλλαϊκός αγώνας διαρκείας, με απεργίες και διαδηλώσεις για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική, και την κυβέρνηση που την εφαρμόζει για να μην μας στείλουν 200 χρόνια πίσω. Στις συνθήκες αυτές, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ με διαφορετικό τρόπο, όχι μόνο δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις της περιόδου, αλλά έγινε εμφανέστερο σε ευρύτερες μάζες εργαζομένων, η υποταγή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και η υπονόμευση των αγώνων, πράγμα που τους φέρνει σε σύγκρουση με τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν μας μένει άλλος δρόμος από το να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οικοδομήσουμε μέσα στα σωματεία μας την αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων. Με αγώνες στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων,. Για να πάρουμε πίσω ότι μας πήραν και να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε. Για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι. Να ενισχύουμε την ενότητα και την αλληλεγγύη μας για:


• Να μην πληρώσουμε την κρίση και το χρέος τους.

• Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις τώρα. Μείωση των ωρών εργασίας και των χρόνων δουλειάς. Απαγόρευση των απολύσεων. Διαγραφή των χρεών των άνεργων και των φτωχών από τις τράπεζες.

• Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου και μείωση της λαϊκής φορολογίας, ειδικά των έμμεσων φόρων, με κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης.

• Δωρεάν δημόσια παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες, κοινωνικές υπηρεσίες.

Ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων προτείνει σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία σε όλους τους αγωνιζομένους κλάδους σε όλο το εργατικό ταξικό κίνημα να κλιμακωθούν οι αγώνες με απεργίες διαδηλώσεις συλλαλητήρια με πρώτο σταθμό μετά την πρωτομαγιά την 11η Μάη με μεγάλο πανεργατικό πανκοινωνικό συλλαλητήριο και εν συνεχεία με κλιμάκωση της δράσης με απεργίες και αγώνες διάρκειας στον δρόμο για την πανεργατική απεργία της 11ης Μάη.

- ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΗΜΟΝΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

- ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΡΑ. «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» ΣΤΑ ΣΕΝΤΟΥΚΙΑ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ!

- ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!

Αλληλεγύη στους εργαζόμενους της «Βοήθειας στο σπίτι»

Δουλειά και αξιοπρέπεια σε όσους προσφέρουν στην κοινωνία

Η Ανταρσία στο Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά στηρίζει το δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στη «Βοήθεια στο σπίτι» που απεργούν στις 31 Μάρτη-1 Απρίλη διεκδικώντας τα αυτονόητα, δουλειά και αποδοχές με αξιοπρέπεια για να συνεχίσουν το έργο τους που είναι απαραίτητο στην κοινωνία.Το μεθοδευόμενο τέλος της «Βοήθειας στο σπίτι» με θύματα τους εργαζόμενους και όσους είχαν ανάγκη τις υπηρεσίες τους σηματοδοτεί τη χρεοκοπία του μοντέλου λειτουργίας του δημόσιου τομέα και ειδικά των κοινωνικών υπηρεσιών μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων και με ελαστικά εργαζόμενους.
Η πολιτική της κυβέρνησης και του Μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ έδειξε ότι το μόνο που θεωρεί ανελαστικό είναι τα κέρδη των τραπεζών: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έδωσαν στις τράπεζες 108 δισ., σχέδον όσο είναι το δάνειο του Μνημονίου, 110 δισ. Είναι φανερό ότι υποθήκευσαν το μέλλον της χώρας για τα τσεπώσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Την ίδια στιγμή λεηλατούνται οι κοινωνικές δαπάνες σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες και υποδομές που παραδίνονται στο ιδιωτικό κεφάλαιο για να κερδοσκοπεί.
Αυτοί όμως που η κυβέρνηση συκοφαντεί διά στόματος του αντιπροέδρου της ως κοπρίτες, προσφέρουν κοινωνικά αναγκαίες υπηρεσίες. Καμιά δαπάνη προς αυτές δεν είναι σπατάλη και είναι άμεση ανάγκη να αποκατασταθούν οι εργαζόμενοι της «Βοήθειας στο σπίτι» σε θέσεις εργασίας πλήρους και μόνιμης απασχόλησης, με ασφάλιση και αξιοπρεπείς αποδοχές στα πλαίσια του δημόσιου τομέα. Σε αυτόν τον αγώνα πρέπει υπάρξει η στήριξη της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας.

εξαιρετικό κείμενο

Διαβάστε ένα εξαιρετικό κείμενο μιας νέας συναδέλφου

Συνέλαβαν μέχρι και κούκλες!

Για τις συλλήψεις 8 εκπαιδευτικών στη μαθητική παρέλαση του Συντάγματος

Η κυβέρνηση, πανικόβλητη από τη λαϊκή οργή που διογκώνεται, πετάει το προσωπείο του «διαλόγου» και της «διαβούλευσης», σκληραίνει την πολιτική της καταστολής και καταφεύγει σε μέτρα και πρακτικές προληπτικών συλλήψεων που παραπέμπουν σε κοινοβουλευτική δικτατορία. Όλα αυτά για να στηρίξει την πολιτική κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ, την πολιτική της λεηλασίας των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων.
Είναι επίσης φανερό πως θέλει να στείλει ένα ακόμη μήνυμα στον κόσμο της εκπαίδευσης που αντιστέκεται στην αντιεκπαιδευτική της πολιτική στον κόσμο της δουλειάς που αγωνίζεται στο δρόμο για το μισθό τη σύνταξη την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη το δημόσιο πλούτο, τα δικαιώματα.
Συγκεκριμένα, σήμερα, Πέμπτη 24/3, λίγο πριν ξεκινήσει η μαθητική παρέλαση και χωρίς κανένα λόγο, αστυνομικές δυνάμεις προσήγαγαν οκτώ εκπαιδευτικούς, δασκάλους και καθηγητές, αδιόριστους και διορισμένους, μέλη Δ.Σ. της ΠΕΑΕ και διδασκαλικών Συλλόγων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, προφανώς γνωρίζοντας πρόσωπα, και έχοντας εντολές να μην ακουστεί καμία φωνή διαμαρτυρίας κατά τη διάρκεια της παρέλασης άρχισαν να συλλαμβάνουν όποιον πλησίαζε στην περιοχή της παρέλασης και ήταν εκπαιδευτικός. Συνέλαβαν τέσσερις συναδέλφους στην πλατεία Συντάγματος και άλλους τέσσερις στο ισόγειο των γραφείων της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας! Στη συνέχεια οι αστυνομικές δυνάμεις, παρά τις συλλήψεις που έκαναν, προχώρησαν με προπηλακισμούς σε βάρος των συγκεντρωμένων. Οι εκπαιδευτικοί, παρά την αστυνομική βία, με αποφασιστικότητα και ψυχραιμία, παρέμειναν στο χώρο διαδηλώνοντας και προασπίζοντας το δημοκρατικό δικαίωμα στη διαμαρτυρία.
Τη διαμαρτυρία για την  αντιεκπαιδευτική πολιτική και τις συγχωνεύσεις σχολείων, διοργάνωνε η Πανελλήνια Ένωση Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, το Συντονιστικό Αναπληρωτών – Ωρομισθίων, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Π.Ε.- ΕΛΜΕ και οι καλλιτέχνες ενάντια στο μνημόνιο.
Η νεοφιλελεύθερη ηγεσία του Υπ. Παιδείας είναι φανερό ότι απαίτησε συλλήψεις και σιδερένια καταστολή προκειμένου να κάνει ανενόχλητη την εμφάνισή της. Είναι ακόμα φανερό από τον τρόπο των συλλήψεων, ότι παρακολουθούνται συστηματικά τόσο τα γραφεία της ΔΟΕ όσο και τα τηλέφωνα των εκλεγμένων μελών του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., των Συλλόγων των Εκπαιδευτικών και των Αδιόριστων.
Οι συλλήψεις και η τρομοκρατία δεν μας φοβίζουν. Πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά, πιο μαχητικά, βαδίζουμε στο δρόμο του αγώνα για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.

Όλοι, όλες στην απεργία της 30ης Μάρτη,
στα συλλαλητήρια και τις Γενικές Συνελεύσεις

ΕΠΕΙΓΟΝ

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 22 Μαρτίου στις 18:00 στα κεντρικά λύκεια. Να διαμαρτυρηθούμε για την σύνοδο της 25ης Μαρτίου και τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς ΝΑΤΟ-ΕΕ στη Λιβύη (ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ Π.Σ.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ - ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ

Δελτίο τύπου Ανταρσία στο Αιγαίο -  Αντικαπιταλιστική Αριστερά
Μυτιλήνη, 14.3.2011

Όχι στις συγχωνεύσεις σχολείων
Όχι στην εκπαίδευση της αμάθειας και το σχολείο της αγοράς

Σε αντιδραστική τομή στην εκπαίδευση προχωρά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ανακοίνωση της συχγώνευσης-κλεισίματος και της υποβάθμισης πάνω από 2.000 σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δεκάδες από τα οποία βρίσκονται στο Β. Αιγαίο.
Μόνο κριτήριο των συγχωνεύσεων-κλεισιμάτων είναι το λογιστικό. Όπως έδειξε η κυβέρνηση ενόψει της συνόδου κορύφης της ΕΕ για το λεγόμενο “σύμφωνο για το ευρώ”, όλες οι δημόσιες δαπάνες έχουν πια μία προτεραιότητα: την εξυπηρέτηση του χρέους, δηλαδή της συνεχνίας τραπεζών και βιομηχάνων.
Το κλείσιμο σχολείων εμποδίζει την πρόσβαση σε χιλιάδες μαθητές στην εκπαίδευση, σε βαθμό που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει και σε αύξηση της εγκατάλειψης του σχολείου. Το γεγονός ότι τις ίδιες μέρες μεθοδεύεται η διακοπή της χρηματοδότησης της μεταφοράς των μαθητών, όπως ήδη γίνεται στην Ικαρία, σημαίνει ότι το οικονομικό κόστος μεταφέρεται στην οικογένεια, δηλαδή την εργαζόμενη πλειοψηφία που έχει ανάγκη το δημόσιο σχολείο.
Το παιδαγωγικό κόστος, το οποίο δε μετριέται με ευρώ και γι’ αυτό σύμφωνα με τη Διαμαντοπούλου και την αυλή της δεν υπάρχει, είναι ανυπολόγιστο και οδηγεί σε παραπέρα υποβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, αλλά και του επιπέδου ζωής συνολικά για τα φτωχά στρώματα των πόλεων και τον πληθυσμό της υπαίθρου και των νησιών.
Η ίδια λογιστική λογική και τα δόγματά της επιδίωξαν την κατάργηση δεκάδων οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών. Όχι γιατί κοστίζουν πολύ, αλλά επειδή για την πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ δεν αξίζει να ξοδεύονται λεφτά για μισθούς μάχιμων εκπαιδευτικών. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θεωρούνται υπεράριθμοι μόνο στις κοινωνικές υπηρεσίες. Την ίδια ώρα χιλιάδες εκπαιδευτικοί πληρώνονται για να βρίσκονται σε διοικητικές υπηρεσίες, κομματικά γραφεία ή για να απασχολούνται με τη διεκπεραίωση δαπανηρών προγραμμάτων, «επιμορφωτικών» και άλλων, τα οποία ελάχιστα έχουν προσφέρει στην παρεχόμενη εκπαίδευση.
Η απόφαση της κυβέρνησης είναι απαράδεκτη, αντικοινωνική και αντιεκπαιδευτική. Πρέπει να ανακληθεί. Η πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ πρέπει να ανατραπεί, και στην εκπαίδευση και συνολικά. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι πια επικίνδυνη για τα στοιχειώδη δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας και πρέπει να φύγει.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε εκπαιδευτικό, κάθε γονιό να παλέψει ενάντια στις συγχωνεύσεις-κλεισίματα. Είναι η ώρα των λαϊκών συνελεύσεων για την οργάνωση και το συντονισμό της πάλης. Σε αυτή τη μάχη μπορούν και πρέπει να πρωταγωνιστήσουν οι ΕΛΜΕ και οι Σύλλογοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και κάθε σωματείο και κοινωνικός φορέας. Το Περιφεριακό Συμβούλιο και οι δήμοι επιβάλλεται να πάρουν σαφή θέση ενάντια στις συγχωνεύσεις-κλεισίματα.
Η σύγκρουση για το δικαίωμα στο δημόσιο δωρεάν σχολείο άρχισε και θα κρατήσει για καιρό, μέχρι τη νίκη.

ΓΛΕΝΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΣΙΑΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ!

ΓΛΕΝΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ


ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

   
Παρασκευή 4 Μάρτη στις 9:00 μ.μ

στο ξενοδοχείο ΛΕΣΒΙΟΝ

Για την καπιταλιστική κρίση

ΝΑΡ για καπιταλιστική κρίση - Πανελλαδικό σώμα 2011 from NAR videos on Vimeo.

Ανακοίνωση για την μεγαλειώδη πορεία της 23/02 και την καταστολή της (Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου χαιρετίζει τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία, στο κλείσιμο των καταστημάτων της πόλης μας και στις δύο μεγαλειώδεις σε όγκο και δυναμική, πορείες διαμαρτυρίας της 23ης Φλεβάρη που οργάνωσαν ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου και το ΠΑΜΕ.

*Καταδικάζει την αναίτια επίθεση των ΜΑΤ εναντίον της μεγαλειώδους πορείας διαμαρτυρίας μπροστά στη γ.γ. Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής. Η καθόλου τυχαία αυτή επίθεση, βρίσκεται στο ίδιο πλαίσιο με την καθολική επίθεση της κυβέρνησης σε κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών και στρέφεται εναντίον οποιασδήποτε αντίδρασης στην πολιτική που υπηρετεί.

*Συμπαραστέκεται στους τραυματίες συναδέλφους.

*Απαιτεί την παραίτηση του εντολέα της άγριας και αναίτιας επίθεσης των ΜΑΤ. Καλούμε το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, το ΠΑΜΕ και το Νομαρχιακό Τμήμα Λέσβου της ΑΔΕΔΥ, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και τους κοινωνικούς φορείς του νησιού να καταδικάσουν έμπρακτα την επίθεση των ΜΑΤ και να στηρίξουν αυτό το αίτημα. Ανάλογη θέση ζητά και από το Περιφερειακό και το Δημοτικό Συμβούλιο.

*Καλεί τους εργαζόμενους της Λέσβου να καταδικάσουν τις πολιτικές της συμμαχίας κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ που μας θέλουν να υπομένουμε καρτερικά τη σύνθλιψη των δικαιωμάτων μας και της ζωής μας. Η πολιτική του Μνημονίου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ έχει καταδικαστεί από την κοινωνική πλειοψηφία, είναι ζήτημα χρόνου να ανατραπεί.

Συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε και να ονειρευόμαστε όσα χημικά και αν ρίξουν τα ΜΑΤ, όσους φανερούς και μη «φρουρούς» και αν βάλει η κυβέρνηση. Έχουμε πλήρη συναίσθηση των ορίων της εξουσίας και είμαστε βέβαιοι ότι και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται τα όριά τους.


Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου

Παρέμβαση στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες:

 “οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες”

Δυναμική παρέμβαση από επιτροπή αγώνα εκπαιδευτικών και φοιτητών έγινε την Κυριακή 30.1.2011 στην εκδήλωση για τους 3 ιεράρχες. Δεν έμειναν έξω από το Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης η πραγματικότητα της εκπαίδευσης, η επίθεση της κυβέρνησης στα δικαιώματα μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών. Και προς απογοήτευση των στελεχών που διαχειρίζονται την πολιτική αυτή, δεν έμεινε έξω και το μήνυμα του αγώνα, το κάλεσμα για ένα πανεκπαιδευτικό μέτωπο αντίστασης και ανατροπής. Ελπιδοφόρο σημάδι το χειροκρότημα των περισσότερων στην αίθουσα, ειδικά των μαθητών, αφού διαβάστηκε το κείμενο που ακολουθεί από το βήμα της αίθουσας:

Ζητούμε συγνώμη για την αγενή μας- ίσως- παρέμβαση.

Είμαστε εκπαιδευτικοί της α΄θμιας και β΄θμιας εκπαίδευσης, καθώς και φοιτητές. Οργανώνουμε αυτή τη διαμαρτυρία ενάντια σε μια εκπαιδευτική πολιτική που σήμερα έχει ως στόχο τη συνολική αποδόμηση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Θεωρούμε πως οι καιροί δεν προσφέρονται για μνημόσυνα και λιτανείες αλλά για ζωντανούς αγώνες με στόχο την υπεράσπιση του μορφωτικού και κάθε κοινωνικού αγαθού. Γιατί οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που θα δικαιώσουν την προσφορά στα γράμματα και την παιδεία πνευματικών ανθρώπων του παρελθόντος, οι αγώνες του σήμερα είναι αυτοί που οφείλουν να υπερασπιστούν κατακτήσεις δεκαετιών. Γιατί σήμερα υπάρχει κίνδυνος να χαθεί το δημόσιο σχολείο όπως το ξέραμε τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τις συνταγές της τρόικας, επιδιώκει σαρωτικού χαρακτήρα αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις με στόχο την περικοπή των δαπανών για την εκπαίδευση, την προώθηση του σχολείου της αγοράς και τελικά, τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Σ’ αυτά τα πλαίσια προχωρά στην υλοποίηση εκτεταμένων συγχωνεύσεων δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων σε όλη τη χώρα.

Τα παιδαγωγικά κριτήρια που θέτει ως γνώμονα για τις συγχωνεύσεις το Υπουργείο είναι αστεία: πόσο παιδαγωγικό είναι να μετακινούνται τα παιδιά σαν τσουβάλια κάθε μέρα δέκα και είκοσι χιλιόμετρα, πόσο παιδαγωγικό είναι να εφαρμόζονται οι διαβόητες «καινοτόμες δράσεις» σε τάξεις των τριάντα μαθητών, πόσο παιδαγωγικό είναι να διαμορφώνονται σχολικές μονάδες-μαμούθ όπου οι παιδαγωγικές σχέσεις καταρρακώνονται;

Το μοντέλο που πάνε να εφαρμόσουνε έχει εφαρμοστεί με τεράστια αποτυχία στις αγγλοσαξονικές χώρες εδώ και δεκαετίες. Αποτέλεσμα σήμερα αυτού του μοντέλου, των «πολυδύναμων» σχολικών μονάδων, είναι ένα απρόσωπο και χαοτικό σχολικό περιβάλλον, η διάλυση των παιδαγωγικών σχέσεων μαθητών-εκπαιδευτικών, η αποσταθεροποίηση της ένταξης και της ομαλής μαθησιακής πορείας, ιδιαίτερα των νεοεισερχόμενων μαθητών στο δημοτικό σχολείο.

Με άλλα λόγια, αν κλείσουν τα σχολεία η μαθητική διαρροή θα αυξηθεί ραγδαία και μάλιστα από πιο μικρή ηλικία. Κι ακόμα τα χωριά θα ρημάξουν, αφού το σχολείο είναι ο ζωντανότερος πολιτιστικός οργανισμός μιας περιοχής.

Επιπλέον, οι αλλαγές αυτές θα συνδεθούν με τις αλλαγές στην αυτοδιοίκηση με τον Καλλικράτη: το κράτος αποσύρεται από τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και οι καταχρεωμένοι δήμοι, στους οποίους θα παραχωρηθεί η ευθύνη της λειτουργίας των σχολείων, θα πρέπει να βρουν χρήματα να τα λειτουργήσουν. Πού θα τα βρουν; Από ιδιώτες, οι οποίοι ήδη έχουν σπεύσει να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα σχολεία με διάφορα προς το παρόν ανταλλάγματα, πατώντας πάνω στην ανικανότητα και την αδιαφορία του κράτους.

Να είμαστε καθαροί: δεν υπερασπιζόμαστε την παιδεία έτσι όπως είναι σήμερα. Η εκπαίδευση εδώ και δεκαετίες είχε πάψει να είναι δημόσια και δωρεάν. Στο βαθμό όμως που προχωρήσουν όλες αυτές οι αλλαγές, θα διαλυθεί εντελώς. Γιατί με τη νέα αντίληψη της εποχής του Δ.Ν.Τ. τα σχολεία αντιμετωπίζονται ως «προβληματικές επιχειρήσεις». Επικρατεί η λογική των οικονομικών δεικτών του κέρδους και της ζημίας.

Εμείς όμως δεν θα πρέπει να μπαίνουμε σε μια τέτοια λογική. Για εμάς ζημιά είναι το σχολείο που κλείνει, το σχολείο που απορρίπτει, το σχολείο που διώχνει τους μαθητές του, το σχολείο που απαξιώνει τους δασκάλους του, το σχολείο που συνθλίβει τη γνώση εις βάρος της δεξιότητας, το φτηνό, αγοραίο, αυταρχικό σχολείο που ονειρεύονται οι κρατούντες.

Τα σχολεία έχουν ανάγκη από περισσότερα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από πορίσματα επιτροπών «σοφών αξιολογητών» που λυμαίνονται εκατομμύρια ευρώ…

Καταγγέλλουμε ότι το υπουργείο θέλει να επιβάλει τις καταργήσεις χωρίς κανέναν διάλογο: στις 14 Γενάρη, ημέρα διαμαρτυρίας ενάντια στις συγχωνεύσεις, η εκπαιδευτική εξουσία απουσίαζε επιδεικτικά στην Αθήνα και αρνήθηκε να συζητήσει ουσιαστικά με τους εκπαιδευτικούς. Το Υπουργείο έθεσε σε διαβούλευση την πρότασή του μόλις για ένα Σαββατοκύριακο. Επιπλέον, την Παρασκευή το απόγευμα κληθήκαμε να δώσουμε τις προτάσεις μας για τις συγχωνεύσεις ως ΕΛΜΕ με χρονικό περιθώριο ως την ίδια ημέρα το βράδυ… Αν μη τι άλλο η στάση της εκπαιδευτικής εξουσίας είναι απαράδεκτη.

Τα νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κυβερνητικής επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, ώστε στο όνομα της κρίσης να κατεδαφιστούν εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες. Σήμερα χρειάζεται μια νέα ανάταση του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος, χρειάζεται να οργανωθούν αγώνες με αποφασιστικότητα, σχέδιο, διάρκεια και προοπτική για να μην περάσουν αυτά τα μέτρα.

Να υπερασπιστούμε το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, να αντισταθούμε στα σχέδια για γειτονιές και χωριά χωρίς σχολεία και παιδικούς σταθμούς, για πόλεις με διαλυμένα νοσοκομεία και «πολυδύναμα»-υποβαθμισμένα σχολικά κέντρα.

Να ξεπεράσουμε λογικές ανταγωνισμού και επιβίωσης της κάθε σχολικής μονάδας, να μην πιστέψουμε τις διαβεβαιώσεις «αρμοδίων» παραγόντων ότι το τάδε ή το δείνα σχολείο θα τη γλιτώσει. Κανείς δεν θα τη γλιτώσει αν κλείσει ο διπλανός του.

Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει γονείς – μαθητές – εργαζόμενοι – τοπικές κοινωνίες να οργανώσουμε κίνημα αντίστασης και ανατροπής της πολιτικής αυτής που κλείνει σχολεία και νοσοκομεία, που κλείνει κοινωνικές υπηρεσίες για να χαρίζει κέρδη στις τράπεζες και στο κεφάλαιο.

Κι όσοι παπαγαλίζουν για μονοδρόμους και μας λένε ότι, όσο κι αν αντιδρούμε στις δήθεν «φωτισμένες» μεταρρυθμίσεις τους, δεν έχουμε στον ήλιο μοίρα, ο ίδιος ο ήλιος τούς διαψεύδει: ο ήλιος που θέρμανε την Τύνιδα, το Κάιρο, το Αλγέρι, ανυπομονεί να έρθει και προς τα εδώ.

Ευχαριστούμε για την ανοχή σας.

Πανελλαδικό σώμα του ΝΑΡ για την κρίση

Διαβάστε ΕΔΩ το κείμενο εργασίας του ΝΑΡ για το πανελλαδικό σώμα της οργάνωσης, στα πλαίσια του 3ου Συνεδρίου, με θέμα Καπιταλιστική Κρίση και Αριστερά. Στον δικτυακό τόπο του ΝΑΡ σημειώνεται:

"Δημοσιεύουμε το "κείμενο εργασίας" του ΝΑΡ για το Πανελλαδικό Σώμα που θα πραγματοποιηθεί στις αρχές Απρίλη με θέμα "Καπιταλιστική κρίση και αριστερά". Με το κείμενο εργασίας, αλλά και τους επόμενους σταθμούς μέχρι το 3ο Συνέδριο του ΝΑΡ, επιχειρούμε να θέσουμε τα θεμελιώδη ερωτήματα της εποχής μας. Να σκιαγραφήσουμε πρώτες απαντήσεις, ανοιχτές στο δημιουργικό διάλογο, στη ζωογόνα συντροφική κριτική-αυτοκριτική και στην επιστημονική έρευνα εντός του ΝΑΡ και της ν.ΚΑ, αλλά και στο ευρύτερο δυναμικό της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις μαχόμενες πρωτοπορίες του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, στη ριζοσπαστική διανόηση, στη «συλλογική σοφία» των δρώντων επαναστατικών υποκειμένων.

Και να δηλώσουμε πως αν δεν δοκιμάσουμε -με καινοτόμο πνεύμα, χωρίς παλιές και δήθεν νεωτεριστικές αγκυλώσεις- να ανακαλύψουμε και να «περπατήσουμε» στην πράξη τους δρόμους μιας αποτελεσματικής εργατικής πολιτικής γραμμής, μιας γραμμής μαζών με επαναστατική στόχευση, μιας γραμμής που θα αλλάζει συνειδήσεις και συσχετισμούς, την κατάσταση στην Αριστερά και την κοινωνία, τότε η κρίση, η αστική απάντηση σε αυτή και ο κανιβαλικός καπιταλισμός που ανατέλλει θα συντρίψουν εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα, αλλά και τις ίδιες τις αριστερές δυνάμεις ή τα κινήματα που δεν θα καταφέρουν να ανασυγκροτηθούν στο έδαφός της, ώστε να αποτελέσουν αξιόμαχο και νικηφόρο αντίπαλο δέος".

Κλείσιμο ταμείων του νοσοκομείου από συνδικαλιστικούς φορείς

Κλείσιμο των ταμείων του  Νοσοκομειου Μυτιληνης τη Δευτερα 31 Ιανουαριου απο τις 8 το πρωι ως το μεσημερι. Όλοι εκεί!

Καλό ταξίδι σύντροφε

Έφυγε πολύ νωρίς ο σύντροφος Θανάσης Φώτης

Έφυγε την Τετάρτη 26/1 από τη ζωή ο σύντροφος Θανάσης Φώτης σε ηλικία μόλις 48 χρόνων. Μια μεγάλη απώλεια για όλους μας! Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 27 Ιανουαρίου, στις 4.00 μ.μ. στο νεκροταφείο Γλυφάδας. . Σύντομο Βιογραφικό  Γεννήθηκε το 1962 στην Καλαμάτα και τα πρώτα χρόνια της ζωής του έζησε στην Άνω Μέλπεια Μεσσηνίας. Στη συνέχεια με τους γονείς του και τον αδελφό του Δημήτρη, ήρθαν στην Αθήνα και έμειναν στην Καλλιθέα. Ο σ. Θανάσης Φώτης από μικρός συμμετείχε στους κοινωνικούς αγώνες και εντάχτηκε στην πολιτική δράση. Σε ηλικία μόλις 14 ετών οργανώθηκε στην ΚΝΕ, αρχικά στους μαθητές και μετά στην Ο.Β. της Καλλιθέας. Δούλεψε στην "Ολύμπικ  Κέτερινγκ", όπου και γνώρισε τη συντρόφισσα της ζωής του, Βάσια Κωνσταντάκου, που ήταν μαζί στη δουλειά, στους αγώνες, στην οργάνωση. Παντρεύτηκαν αργότερα και απέκτησαν το μονάκριβο  γιό τους, Χρήστο.  Μετά τις εργατικές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων του Κέτερινγκ και τις απολύσεις, έμεινε άνεργος και μαζί με άλλους απολυμένους μετατάχτηκε αργότερα στον ΟΑΕΔ όπου δούλευε μέχρι τώρα. Συμμετείχε το 1988 στην μπριγάδα αλληλεγγύης της ΚΝΕ στη Νικαράγουα. Το 1989 διαφώνησε με τις συγκυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα, αποχώρησε-διαγράφτηκε από το ΚΚΕ και μαζί με την πλειοψηφία των μελών της τότε οργάνωσης της ΚΝΕ εντάχτηκε στην προσπάθεια δημιουργίας του Νέου Αριστερού Ρεύματος.  Ήταν πάντα ενεργός και συνέβαλε ουσιαστικά και αποτελεσματικά στη λειτουργία και στη δράση της  οργάνωσης  του ΝΑΡ από όσες θέσεις είχε περάσει. Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του ΝΑΡ, υπεύθυνος οικονομικών, μέλος της Επιτροπής Πόλης και του Γραφείου της Οργάνωσης  Αθήνας και της Οργάνωσης Δημοσίων Υπαλλήλων. Με το χιούμορ και το κέφι που τον διέκρινε, μετέδιδε σε όλους μας ευχάριστη διάθεση, δύναμη και κουράγιο. Ψύχραιμα και νηφάλια αντιμετώπιζε όλες τις δύσκολες καταστάσεις, χωρίς να πολώνεται. Βοηθούσε όλους μας να βλέπουμε τα πράγματα με αισιοδοξία και  ρεαλισμό. Μας γέμιζε κουράγιο, δύναμη και υπομονή. Δεν βιαζόταν, ήξερε και έλεγε ότι έχουμε μακρύ δρόμο. Δεν τσιγκουνεύτηκε ποτέ να προσφέρει το χρόνο, την ενέργεια και τη δράση του για όσα απαιτούσαν οι ανάγκες. Έδινε τη ζωντάνια και την ενεργητικότητά του στο χώρο δουλειάς του και στη γειτονιά του. Παντού και σε όλους ήταν αγαπητός. Γείτονες, συναδέλφους, φίλους, συγγενείς, συντρόφους. Πάντα προσιτός, μαζί και πειραχτήρι. Τα τελευταία χρόνια που έμενε στην Γλυφάδα, συμμετείχε δραστήρια στην Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια και στις  επιτροπές κατοίκων για τα προβλήματα της περιοχής. Αυτή η διαδρομή τον έφερε και επικεφαλής της νεοδημιουργημένης Αριστερής Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας, με την οποία εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Ο σ. Θανάσης μόλις πρόλαβε  να είναι παρών σε μια συνεδρίαση και να δείξει τη διαφορετικότητα της άλλης πολιτικής αντίληψης στα του δήμου, με την αντισυμβατική, μαχητική, πολιτική του στάση και θέση, με την πολιτική ορκωμοσία και την άρνηση συμμετοχής στα όργανα διοίκησης του δήμου. Άνθρωποι, γεγονότα, καταστάσεις σφραγίστηκαν από την παρουσία του σ. Θανάση. Θα είναι πάντα παρών ανάμεσά μας. Αλλά ταυτόχρονα θα μας λείψει.  Και παρά τα όσα λέμε κατά καιρούς, ότι «ουδείς αναντικατάστατος», για το σ. Θανάση ισχύει ότι το κενό που άφησε είναι τεράστιο και δεν αναπληρώνεται. Θα μας λείψεις μπαγάσα.