ΟΛΟΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΟΛΟΙ ΟΛΕΣ στη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 20 Φλεβάρη

Μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, περνά δια πυρός και σιδήρου τους εργαζόμενους για την εφαρμογή της αντιλαϊκής της πολιτικής. Πιστή στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ, των δανειστών και του κεφαλαίου κυβερνά με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, απολύσεις- διαθεσιμότητες εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, επιστρατεύσεις απεργών και συλλήψεις συνδικαλιστών. Υπόσχεται στο μεγάλο κεφάλαιο «ανάπτυξη» βασισμένη σε μισθούς πείνας, με ανεργία στο 30%, με εργαζόμενους χωρίς συλλογικές συμβάσεις και το δικαίωμα της απεργίας εκτός νόμου. Την ώρα που οι άνεργοι είναι ενάμισι εκατομμύριο, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται, τα παιδιά υποσιτίζονται και λιποθυμούν στα σχολεία, τα σπίτια παγώνουν χωρίς πετρέλαιο και ηλεκτρικό, η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, η κοινωνική ασφάλιση διαλύονται, ο λαός αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους και τα χαράτσια, η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει με «σιδερένια φτέρνα» την απρόσκοπτη εφαρμογή της αντιλαϊκής της πολιτικής. Μέσα στο καταχείμωνο, σημαντικοί αγώνες ξέσπασαν για τη διαθεσιμότητα στο δημόσιο, στο χώρο της υγείας, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τους ναυτεργάτες τους αγρότες κλπ., οι οποίοι όμως έμειναν χωρίς συντονισμό και κλιμάκωση, αντιμετώπισαν την συκοφάντηση των ΜΜΕ και την κρατική καταστολή. Εκκωφαντική ήταν η απουσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που αντί να ενιαιοποιήσουν, να συντονίσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες την αποφασιστική στιγμή, προκήρυξαν άλλη μια  γενική απεργία, για τις 20 Φεβρουαρίου.

Τα απλωμένα χέρια να γίνουν γροθιές!

Ακόμα και έτσι όμως, αυτή η απεργία πρέπει να γίνει υπόθεση του κάθε σωματείου, του κάθε εργαζόμενου. Να γίνει το σκαλοπάτι για την κλιμάκωση των αγώνων, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη συνολική ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, κάνοντας όλες τις απαραίτητες τομές για να νικήσουν οι αγώνες. Αυτό απαιτεί μια άλλη κατάσταση στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα, με υπέρβαση του υποταγμένου συνδικαλισμού, με ενωτική προσπάθεια στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία, με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, οριζόντιο συντονισμό και αποφασιστικές μορφές πάλης, με συσπείρωση των ανέργων και των ελαστικά εργαζόμενων. Ούτε ο κατακερματισμός του κάθε κλάδου, ούτε η άρνηση συγκρότησης ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής μπορεί να οδηγήσει μακριά. Ζητούμενο σήμερα είναι ο παλλαϊκός – γενικός ξεσηκωμός με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με αμεσότητα στην αντίδραση, αλλά και σχέδιο, πρόγραμμα και προοπτική για:

- Υπεράσπιση των μισθών, των συλλογικών συμβάσεων, των συντάξεων και των δικαιωμάτων μας. Να καταργηθούν όλα τα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Απαγόρευση των απολύσεων, όχι στην εφεδρεία και την αξιολόγηση.

-Ουσιαστική προστασία για τους ανέργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους.

-Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και επιχειρήσεων. Υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας. Δημόσια και δωρεάν παιδεία – υγεία - πρόνοια για όλους. Υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης.

-Υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, των ελευθεριών και της συνδικαλιστικής δράσης, ενάντια σε κάθε είδους κυβερνητική και εργοδοτική τρομοκρατία.

-Να ακυρωθούν τα μνημόνια, η δανειακή σύμβαση και όλο το νομοθετικό πλαίσιο που σκλαβώνει τον λαό στην δικτατορία του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

-Αποδέσμευση της χώρας από την Τρόικα και τα επαχθή δάνεια. Διαγραφή του χρέους, ρήξη με το ευρώ και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ στις 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ και στην ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11πμ στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ, ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ

Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ υλοποιώντας τις επιταγές της τρόικα και του ελληνικού κεφαλαίου, προχωρά σε εγκληματική λεηλασία όσων έχουν απομείνει από τα εργατικά-λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα, με στόχο δήθεν την αποφυγή της χρεοκοπίας, ενώ οδηγεί ολοταχώς στη χρεοκοπία του λαού. Η επαναδιαπραγμάτευση που είχαν “υποσχεθεί” αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός. Η κυβέρνηση, με το νέο πακέτο σφαγιαστικών περικοπών των 11,7 δις ευρώ προωθεί: Νέα τεράστια μείωση μισθών και συντάξεων. Μείωση ή κατάργηση κοινωνικών και προνοιακών επιδομάτων. Κατάργηση ή  συγχώνευση εκατοντάδων δημοσίων οργανισμών. Εφεδρεία και απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των 150.000 αποχωρήσεων. Συγχωνεύσεις - καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, παιδικών σταθμών. Αναστολή νέων προσλήψεων. Περιορισμό των δημοσίων δαπανών για παιδεία, υγειονομική και φαρμακευτική περίθαλψη.

Κατ’ απαίτηση των εργοδοτών έρχονται νέα αντεργατικά μέτρα για μεγαλύτερη ευελιξία να προσλαμβάνουν, να απολύουν, να απασχολούν τους εργαζόμενους όπως και όποτε τους βολεύει, που αυξάνουν στο έπακρο την εκμετάλλευση: κατάργηση του πενθήμερου και του οχτάωρου, γενίκευση της εκ περιτροπής εργασίας με δραστική μείωση των μισθών, κατάργηση της αποζημίωσης για τις απολύσεις.

Η ανεργία έχει φτάσει ήδη 24-25% και προβλέπεται να φτάσει στο τέλος του χρόνου το εφιαλτικό 28 - 30%. Ο δημόσιος και κοινωνικός πλούτος της χώρας ξεπουλιέται αντί «πινακίου φακής». Η εκποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, Τ./Τ και των δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών στρατηγικής και κοινωνικής σημασίας, υπονομεύει ουσιαστικά το μέλλον της χώρας. Οι μειώσεις των μισθών και συντάξεων, η τεράστια φορολογική επιβάρυνση εργαζομένων και συνταξιούχων έχουν καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση των δανείων. Εκατοντάδες χιλιάδες λαϊκές οικογένειες «πνίγονται μέσα στα χρέη τους».

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι, νέοι και νέες

Επί 2,5 χρόνια βιώνουμε την πλήρη ανατροπή των εργασιακών, μισθολογικών, ασφαλιστικών, κοινωνικών, δημοκρατικών δικαιωμάτων μας. Έχουμε γυρίσει ένα αιώνα πίσω. Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αναμονής. Οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, είναι ανίκανες να αντιμετωπίσουν την  πρωτοφανή επίθεση στα δικαιώματα μας. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, κάνοντας όλες τις απαραίτητες τομές για να νικήσουν οι αγώνες. Αυτό απαιτεί μια άλλη κατάσταση στο εργατικό - συνδικαλιστικό κίνημα, με υπέρβαση του  υποταγμένου συνδικαλισμού, με αλλαγή των συσχετισμών. Με ενωτική προσπάθεια στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία , με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, οριζόντιο συντονισμό και αποφασιστικές μορφές πάλης, με συσπείρωση των ανέργων και των ελαστικά εργαζόμενων. Ούτε ο κατακερματισμός του κάθε κλάδου, ούτε η άρνηση συγκρότησης ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής μπορεί να οδηγήσει μακριά.

Ζητούμενο σήμερα είναι ο παλλαϊκός – γενικός ξεσηκωμός με αποφασιστικούς αγώνες διαρκείας, με αμεσότητα στην αντίδραση, αλλά και σχέδιο, πρόγραμμα και προοπτική. Ξαναπιάνουμε το νήμα των μεγάλων κινητοποιήσεων και αγωνιζόμαστε για:

•  Να μην ψηφιστούν τα εφιαλτικά μέτρα των 11,7 δις. Να ακυρωθούν τα μνημόνια, η δανειακή σύμβαση και όλο το νομοθετικό πλαίσιο που σκλαβώνει τον λαό στην δικτατορία του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης

•  Αποδέσμευση της χώρας από την Τρόικα και τα επαχθή δάνεια. Διαγραφή του χρέους, ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.

•  Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και επιχειρήσεων. Υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας.  Προστασία της δημόσιας παιδείας – υγείας – κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας .

•  Υπεράσπιση των μισθών, των συλλογικών συμβάσεων, των συντάξεων και των δικαιωμάτων μας. Να καταργηθούν όλα τα χαράτσια που επιβλήθηκαν στον λαό. Απαγόρευση των απολύσεων, όχι στην εφεδρεία και την αξιολόγηση.

•   Ουσιαστική προστασία για τους ανέργους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους

ΣΤΙΣ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!                                                                                     ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στη Μυτιλήνη, στα ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ 11πμ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

Για τις μάχες που έρχονται…

Είναι ξεκάθαρο αυτές τις μέρες ότι ζούμε ιστορικές στιγμές. Η πύκνωση του ιστορικού χρόνου είναι τέτοια που οι κρίσιμες αποφάσεις που θα ληφθούν είτε σε ατομικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο θα καθορίσουν σε μικρότερη ή μεγαλύτερη κλίμακα τις ζωές μας για το επόμενο διάστημα. Τα πράγματα είναι σίγουρα είναι εξαιρετικά κρίσιμα. Είναι ξεκάθαρο ότι το κεφάλαιο και οι υποτακτικοί του, η αστική τάξη κι οι σύμμαχοί τους δεν θα ριψοκινδυνέψουν στο ελάχιστο την εφαρμογή πολιτικών που, είτε το θέλουν αυτοί που τις προτείνουν, είτε όχι, θα βάλουν σε κίνδυνο την στρατηγική επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου για συμμετοχή στην ζώνη του Ευρώ και την Ε.Ε.. Όποιος αριστερός άνθρωπος έχει την ψευδαίσθηση ότι η καταγγελία των μνημονίων θα είναι περίπατος το λιγότερο είναι αφελής. Οι μάχες που θα δοθούν στους δρόμους, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης θα είναι σκληρές, επώδυνες και θα συνεπάγονται κάθε είδους απώλειες.

Αν η παραπάνω διαπίστωση είναι σωστή τότε θα πρέπει να εκτιμήσουμε τη στάση της Αριστεράς μπροστά σε αυτή την προοπτική. Το ΚΚΕ και ιδιαίτερα η ηγεσία του βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην αυτιστική περιχαράκωση που το έχει βάλει στη γωνία οργανωτικά και κοινωνικά όλα αυτά τα χρόνια. Αδυνατεί να ασκήσει πολιτική, δηλαδή να έρθει σε σχέση (αυτός είναι ο ορισμός της πολιτικής) με αυτούς στους οποίους απευθύνεται. Από το να προσπαθεί να μετατρέψει - ως οφείλει ως κομμουνιστικό κόμμα – την τάξη από τάξη καθαυτή σε τάξη για τον εαυτό της μετατρέπεται το ίδιο από κόμμα καθαυτό σε κόμμα για τον εαυτό του. Μοιάζει όλο και πιο πολύ να έχει μπει στο δωμάτιο με τους αντικριστούς καθρέπτες και αντικρίζοντας τα αλληλοαντανακλώμενα είδωλα μιλάει για μέτωπο και λαϊκή εξουσία.

Ο -εκλογικά- μεγαλύτερος πόλος της Αριστεράς σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρο ότι έχει καβαλήσει το κύμα της λαϊκής διαμαρτυρίας και διάθεσης για απαλλαγή από τα δεινά που έφεραν στο λαό και στον τόπο τα μνημόνια ως απάντηση των κυρίαρχων στην καπιταλιστική κρίση. Άντεξε στην πίεση των κυρίαρχων για να ξαναβάλει από το παράθυρο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην εξουσία και πολύ ορθά διαχειρίστηκε τη διερευνητική εντολή προσπαθώντας (δεν ενδιαφέρει εδώ η ειλικρίνεια των προθέσεων) να βάλει στη συζήτηση πέρα από κόμματα συνδικάτα κι άλλους φορείς των εργαζομένων. Από δω και μπρος όμως το πράγμα άρχισε να στραβώνει. Και δε μιλάμε φυσικά για τις κατηγορίες που οι κυρίαρχοι προσάπτουν στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Μιλάμε για την κατά τα άλλα θεμιτή προσπάθεια να μεγαλώσει την επιρροή του στην κοινωνία για να κάνει πράξη την ατζέντα του. Φάουλ πρώτο. Η πρόταση για Αρσένη ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού δεν ήταν μια αθώα παρασπονδία. Ήταν ξεκάθαρα διαπιστευτήρια προς το σύστημα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αντισυστημικούς στόχους. Ότι μπορεί να συνυπάρξει ακόμη και με το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ και εισηγητή της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης στην εκπαίδευση, Γεράσιμο. Φάουλ δεύτερο. Η προσπάθεια κυρίως σε επίπεδο μικρομεσαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να λεηλατήσουν οτιδήποτε κινείται στα Αριστερά του. Και μια και ξέρουν κατά τεκμήριο ότι αυτοί που έχουν την δυνατότητα να ακούσουν (κοινωνικά και πολιτισμικά βρίσκονται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ), έχουν αποδυθεί σε ένα άνευ προηγουμένου αγώνα να τσιμπήσουν ότι μπορούν. Δεν κάνουν βέβαια τίποτε άλλο από αυτό που έκαναν προεκλογικά με τη λογική της χαμένης ψήφου και του μπαμπούλα της αυτοδυναμίας που θα ερχόταν για τη ΝΔ αν έμεναν πολλοί ψήφοι εκτός βουλής. Τη δουλειά τους κάνουν θα έλεγε κανείς. Ενώ κάποιος άλλος που συμφωνεί αρχικά με το ζήτημα που θέτει το παρόν κείμενο θα κατέφευγε σε ηθικού τύπου επιχειρήματα περί «ηθικής της αριστεράς» και ειλικρινών συναγωνιστικών σχέσεων μεταξύ των κομμάτων και των οργανώσεων που κατά το μάλλον ή ήττον το τελευταίο διάστημα πάλεψαν από τα ίδια ή από πολύ κοντινά μετερίζια τον κοινό αντίπαλο, τις κυβερνήσεις του μαύρου μετώπου. Χωρίς να θεωρήσω άνευ αξίας το «ηθικό» επιχείρημα θα προσπαθήσω να θεμελιώσω σε πιο πολιτική βάση την λανθασμένη επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να πάρει ότι μπορεί σε εκλογικό ποσοστό από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ του 1,2 %.

Αν παραδεχθούμε ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι, μέσω κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να ανατρέψει τα μνημόνια αξίζει τον κόπο και την επιθετική τακτική για ένα 0,5 % η διάρρηξη σχέσεων που οικοδομήθηκαν χρόνια στους δρόμους; Αν παραδεχθούμε ότι πραγματικός στόχος είναι να ξεφύγει ο λαός και οι εργαζόμενοι από την δικτατορία των αγορών, τη στιγμή που θα εκδηλωθεί η λυσσαλέα και με κάθε μέσο επίθεση των μηχανισμών τους στους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ (συλλογικά και ατομικά) θα αισθάνονταν περισσότερο ή λιγότερο ασφαλείς με μια ισχυρή πολιτικά και κοινωνικά ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Αν παραδεχθούμε ότι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει σήμερα διαπάλη για το που θα πάει το πράγμα, για όσους θέλουν να πάνε τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ όχι στις λογικές της συνέπειες αλλά σε μια συνεπή πορεία, τι θα βοηθούσε καλύτερα, μια ανύπαρκτη εξωτερική στο ΣΥΡΙΖΑ αριστερή αντιπολίτευση ή μια ισχυρή πολιτικά και κινηματικά αριστερή αντιπολίτευση που θα τον τραβά από το μανίκι κάθε φορά που οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του θα τον οδηγούν σε παραστρατήματα; Εκτός, η από τώρα προσπάθεια αποδυνάμωσης κάθε κριτικής φωνής από τα αριστερά του προοιωνίζει ανομολόγητες καθεστωτικές προσδοκίες για το αύριο. Αναλογικά δηλαδή, είναι το ίδιο στην ορθότητά του επιχείρημα που χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ για τη μη συμμετοχή του σε οικουμενική ή σχεδόν οικουμενική για να επηρεάσει δήθεν την ασκούμενη πολιτική.

Φυσικά αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα. Απευθύνεται  στους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν πέσει στην παγίδα «…να μαζέψουμε ότι μπορούμε τώρα» μη σκεπτόμενοι τις συνέπειες που θα έχει η τακτική τους καθώς και στους φίλους και λίγους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που πιστεύουν ότι οι καλές σχέσεις οικοδομούνται όχι με ξεκάθαρα λόγια και κριτική, όχι με αυτόνομη παρουσία αλλά με διάχυση στο κύμα που όσο και να μας χαροποιεί δεν μας πρέπει ως κομμουνιστές κι ως αριστερούς απλά να ευχαριστιόμαστε το γαργαλητό των φυσαλίδων και τον ίλιγγο της ταχύτητάς του και να μην προσπαθούμε να δούμε προς τα πού πάει.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συμμετάσχει και σε αυτές τις εκλογές αφού διερευνήσει και τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλες αντι ΕΕ δυνάμεις όχι για να συγκρατήσει κάποιο ποσοστό αλλά γιατί ξέρει δυο πράγματα: 1^ον ότι το δίλλημα έχει τεθεί κι από τα πάνω κι από τα κάτω. Και δεν είναι απλά μνημόνιο ή αντί-μνημόνιο. Είναι  ΕΕ ή έξω από αυτήν και μάλιστα σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. 2^ον όχημα για την επαναστατική διέξοδο από την κρίση δεν θα είναι ένα συνεχές της αριστεράς αλλά ο αντικαπιταλιστικός πόλος, το μέτωπο εκείνο που θα μιλήσει και θα προετοιμάσει την  αντικαπιταλιστική ανατροπή. Για να ανοίξει η εποχή του σοσιαλισμού που δεν γνωρίσαμε, η εποχή που θα αφήσει πίσω της την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα.

Παραμονή πρωτομαγιάς: η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μυτιλήνη

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΛΕΣΒΟΥ

Την Δευτέρα 30/4 η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου πραγματοποιεί την κεντρική προεκλογική της εκδήλωση στην πλατεία Σαπφούς στις 19:30. Θα μιλήσουν οι υποψήφιοι βουλευτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στη συνέχεια θα προβληθεί το CATASTROΪKA, το νέο ντοκιμαντέρ των δημιουργών του Debtocracy, Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη

Καλό ταξίδι σύντροφε!

Καιρό είχα να σε δω Σάββα… μάθαινα όμως για σένα από τους συντρόφους στην Αθήνα, καιρό είχα να σε δω αλλά σε θυμόμουν κάθε φορά που χρειαζόμουν πληροφορίες και υλικό από τη Θράκη. Ήξερα ρε παιδί πως ήσουν εκεί που έπρεπε… με το τσιγάρο να κρέμεται από το στόμα σου να βάφεις το πανό, να ετοιμάζεις τη δουλειά για το σχολείο.  Η 21η Απριλίου για μένα, για μας δε θα είναι η μέρα που η χούντα κατσικώθηκε στο σβέρκο της χώρας το μακρινό ’67,  αλλά η μέρα που διάλεξες για να φύγεις τούτη τη δίσεκτη χρονιά.

Καιρό είχα να σε δω Σάββα αλλά χθες πέρασαν σαν ταινία (ναι το ξέρω κλισέ είναι και συ πάντα μου την έλεγες όταν τα έβαζα στις ανακοινώσεις μας) από τα μάτια μου. Εκεί στα θρανία του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανόπαιδων στην Κομοτηνή (εσύ κι η Άννα ήσασταν παλιότεροι «επιμορφούμενοι»)  να προσπαθούμε να χαράξουμε μια άλλη γραμμή ανάμεσα στις συμπληγάδες του εθνικισμού και του κοσμοπολιτισμού. Να τρέχουμε να φτιάξουμε σχήμα, να βάλουμε το ζήτημα του κοινού συλλόγου πλειονοτικών και μειονοτικών εκπαιδευτικών στη Θράκη. Μια μας ειρωνεύονταν οι ΠΑΣΚίτες και Δακίτες  πατριδοκάπηλοι δέκα τους δούλευες ψιλό γαζί. Βγάλαμε και τη Ρώγμή – çak… δίγλωσσο συνδικαλιστικό έντυπο… Δε θα ξεχάσω το χαμόγελό σου όταν την πήραμε ζεστή -ζεστή από το φωτοτυπάδικο. Χαρά – χαρά αλλά κι η κριτική σου αμείλικτη… «σύντροφε φάουλ…» «…αααα θα τα χαλάσουμε». Με τρέλαινες ώρες - ώρες. Όταν το καταλάβαινες το ‘ριχνες στη πλάκα. «Ποντιακό ρε κεφάλι…. Αγύριστο» έλεγες γελώντας. Περιοδεία στα σχολειά ήμασταν; Για εκλογές με το ΜΕΡΑ τρέχαμε; Δε θυμάμαι αλλά βγαίνοντας από το σουζουκάκι σου με δάγκωσε ένας σκύλος. Μέρες αργότερα βράδυ στην αφισοκόλληση ένιωσα να μουδιάζει η πλάτη μου. Σε έτρεχα στα νοσοκομεία γιατί νόμιζα ότι είχα πάθει ...τέτανο. Ακόμη θυμάμαι το γιατρό που με ειρωνικό τρόπο με ξαπόστειλε ( "…μια βδομάδα μετά τώρα το θυμηθήκατε κύριε;")

…και το δούλεμα που μου ΄ριξες. «Κοίτα ρε τι σκαρφίστηκε ο γκασμάς για να γλιτώσει την αφισοκόλληση…»…

Καιρό είχα να σε δω Σάββα και χθες πήρα τα βουνά σαν να κυλούσαν τα πράγματα ομαλά… μόνο που αντί για τον Όλυμπο του νησιού βρέθηκα στη Ροδόπη εκεί στη ρεματιά κάτω από τον Κέχρο που μ’ έτρεχες να πιάσουμε πέστροφες (…εκεί το δούλεμα το ‘φαγες από μένα… ψαρά του γλυκού νερού και τέτοια), βρέθηκε στην αυλή σου στον β’ μικρό Κέχρο με την Άννα να «ανακαλύπτει» σφυροδρέπανο στο κατακάθι του καφέ σου, να σε δουλεύει που μαγείρεψες τα γεμιστά καλαμαράκια χωρίς νερό κι έγιναν παξιμάδια… Κι από τον Όλυμπο ξαναπέταξε ο νους μου λίγο πιο δυτικά στο απολιθωμένο δάσος που αποκαμωμένος από τη καλοκαιρινή πρωινή σου αποκοτιά να κατεβούμε μέσα στο λιοπύρι αναφώνησες: «Δεν είμαστε για αντάρτικο στα βουνά σύντροφε, αντάρτικο πόλης μόνο…». Δε θυμάμαι ρε Μέτκο τι σου απάντησα αλλά στην Αθήνα το κατάφερες τον πήρες τον τίτλο: καπετάν – Νέστο σε φώναζαν οι σύντροφοι…

Καλό ταξίδι ρε Σάββα…

Ο σύντροφός σου Αριστείδης

Και στη Λέσβο να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου αποτελούν οι αγωνιστές:

1.    ΔΕΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ – γιατρός, από τη Λήμνο

2.    ΚΡΑΝΤΙΝΟΥ ΜYΡΟΠΗ – Μηχανολόγος Μηχανικός

3.    ΜΑΝΑΒΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – Δημοσιογράφος

4.    ΠΑΥΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ – Ιατρός παθολόγος

5.    ΨΥΛΛΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ – Πολιτικός Μηχανικός ΤΕ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου διοργανώνει συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση του πολιτικού στίγματος και του ψηφοδελτίου της τη Δευτέρα 23/4/2012 στις 12.15 μ.μ., στο ξενοδοχείο Λέσβιον.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ Λέσβου

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ

απεργιακές συγκεντρώσεις 11.00 πμ κεντρικα λύκεια

Συνεστίαση της Ανταρσία στο Αιγαίο

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η «Ανταρσία στο Αιγαίο» διοργανώνει συνεστίαση το

Σάββατο 17 Δεκέμβρη 2011

στις 9.00 μ.μ.

στο «Αρχοντικό Γεωργιάδη»

(Επάνω Σκάλα, Μυτιλήνη)

Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη

Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Λέσβου

Ενιαίος πανεργατικός αγώνας ενάντια στο κοινωνικό σφαγείο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Κάλεσμα στην Πανεργατική Απεργία την  Πέμπτη 1  Δεκέμβρη

Συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια, 11πμ

Μπροστά στο τεράστιο λαϊκό ποτάμι που πλημμυρίζει τους δρόμους μήνες τώρα και φαίνεται να γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο για τη βάρβαρη πολιτική τους, το σύστημα δε διστάζει να δείξει απροκάλυπτα το πιο ταξικό του πρόσωπο. Η τοποθέτηση του αρχιτραπεζίτη του ευρώ και της κομπίνας του χρηματιστηρίου, Λ. Παπαδήμου, ως Πρωθυπουργό της χώρας, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ και του ακροδεξιού μαντρόσκυλου τους (ΛΑΟΣ) δείχνει ότι η ΕΕ, το ΔΝΤ και το κεφάλαιο συνολικά θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να περάσουν τη βάρβαρη πολιτική τους.

Η αλλαγή στην κυβέρνηση δε πρέπει να ξεγελά κανέναν μας. Και πως να το κάνει άλλωστε όταν, το επόμενο διάστημα τουλάχιστον 30.000 εργαζόμενοι του Δημοσίου θα λάβουν το χαρτί της ουσιαστικής τους απόλυσης, μέσω εφεδρείας, όταν στον ιδιωτικό τομέα κορυφώνεται η επίθεση με μετατροπή των συμβάσεων σε μερικής απασχόλησης, με κατακόρυφες μειώσεις μισθών και ανεργία που σε δυο χρόνια σχεδόν έχει διπλασιαστεί, φτάνοντας στο 18,4% (πάνω από 30% στην πραγματικότητα). Την ίδια στιγμή, με τον πιο ταξικό προϋπολογισμό μεταπολιτευτικά, η λαϊκή οικογένεια υποχρεούται να πληρώσει τα δυσβάσταχτα χαράτσια τους (συνολικά 10,7 δισ ευρώ οι φόροι από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους από 8,3 το 2011), ενώ το κεφάλαιο απολαμβάνει τεράστιες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές (μείωση των φόρων από επιχειρήσεις στα 2,2 δις από 2,8). Ακόμα πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που νοσοκομεία και σχολεία ουσιαστικά υπολειτουργούν, ο προϋπολογισμός του 2012 προβλέπει αύξηση κατά 16,4% (100 εκατ. Ευρώ) για τους δολοφόνους του NATO, κατά 67% (1 δισ.) για εξοπλιστικά προγράμματα και 4,4% (2,2) για το υπουργείο “προστασίας” του πολίτη.

Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η Κυβέρνηση, περισσότερο και από την προηγουμένη, έχει ως βασικό στόχο να τσακίσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία, προκειμένου να διασφαλιστεί η κερδοφορία του τραπεζικού και του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι κυβέρνηση- υπηρέτης του κεφαλαίου, των τραπεζών, της ΕΕ και του ΔΝΤ που θα επιδιώξει να βάλει στο “γύψο των αγορών” τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, και να ενσωματώσει τις αντιδράσεις του λαού είτε με τη βοήθεια των ΜΜΕ είτε με τη βοήθεια των τρομοκρατικών ομάδων της ΕΛ.ΑΣ.

Μόνο εμείς μπορούμε!

Οι διώξεις στους αγωνιστές που μαζί με χιλιάδες λαού είπαν το νέο ΟΧΙ γκρεμίζοντας την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι συλλήψεις των εργαζομένων της ΔΕΗ που απαιτούν την κατάργηση του χαρατσιού, η καθημερινή εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς δείχνουν ότι ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Τώρα μας φοβούνται αυτοί γιατί βλέπουν ότι δεν υποτασσόμαστε, ότι το παράδειγμα μας ακολουθούν και άλλοι λαοί στην Ευρώπη, ακόμα και στις ΗΠΑ με γενικές απεργίες και κινήματα ανυπακοής. Την ιστορία την γράφουν οι λαοί και όχι οι τεχνοκράτες και οι υπάλληλοι των τραπεζών και του κεφαλαίου.

Την ίδια ώρα που η σύγχρονη χούντα της συγκυβέρνησης τρέμει τον λαϊκό- εργατικό παράγοντα, να πούμε ΟΧΙ στην τρομοκρατία της ΕΕ και των αγορών, με ένα ενωτικό μέτωπο αγώνα ρήξης και ανατροπής.

Με τον αγωνιστικό συντονισμό όλων των κλάδων, των ανέργων, των αυτοαπασχολουμένων και με γνώμονα τα πραγματικά μας δικαιώματα ενάντια στη χούντα των αγορών, μπορούμε ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ:

• την πτώση και αυτής της κυβέρνησης και κάθε άλλης που ακολουθεί την ίδια πολιτική
• τη διαγραφή του χρέους, και του χρέους των λαϊκών νοικοκυριών
• •την ανατροπή της νέας απεχθούς δανειακής σύμβασης,
• την κατάργηση των χαρατσιών και την αναδιανομή  του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων,
• την ρήξη με το ευρώ και την Ε.Ε.
• την εθνικοποίηση  των τραπεζών και όλων των  βασικών πυλώνων της οικονομίας με εργατικό- κοινωνικό έλεγχο.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, 6μ.μ.
στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου
(παλιά Νομαρχία)
συζητούμε-συγκροτούμε την
Επιτροπή  ΔΕΝ  ΠΛΗΡΩΝΩ !

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ- ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΙ ΟΧΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Σε μια χώρα που χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι βλέπουν το εισόδημα τους να μειώνεται (ή και να μηδενίζεται…), που βλέπουν το τσεκούρι της ανεργίας πάνω απ’ το κεφάλι τους (αν δεν τους έχει χτυπήσει ήδη…), που βλέπουν στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα στην υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση, την πρόνοια να αμφισβητούνται (όσα δεν έχουν ήδη καταργηθεί…). Σε ένα νησί σαν το δικό μας, που μαστίζεται από την ανεργία, που μαγαζιά κλείνουν, που πολλές οικογένειες ζουν πια στην απόλυτη φτώχεια και την εξαθλίωση…

Σήμερα μετά τον κεφαλικό φόρο-«έκτακτη εισφορά» που μας επέβαλαν το Σεπτέμβρη κι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αρνηθήκαμε να το πληρώσουμε στα πλαίσια ενός κινήματος πολιτικής ανυπακοής, μας καλούν να πληρώσουμε ένα νέο χαράτσι, το φόρο στην κατοικία με το «ειδικό τέλος ακινήτων», μέσω της Δ.Ε.Η. Νέο χαράτσι, το οποίο, πέραν του ότι είναι παράνομο, είναι πια αδύνατο να το πληρώσουν οι ήδη καταχρεωμένοι εργαζόμενοι, άνεργοι ή συνταξιούχοι.

Χθες, σήμερα, αύριο, κάθε μέρα ανακοινώνουν και νέα μέτρα όλο και πιο δυσβάσταχτα για το λαό! Για την πατρίδα, μας λένε… Πατρίδα για τα τσιράκια της Ε.Ε., του Δ.Ν.Τ., του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, που υποδύονται την κυβέρνηση (την προηγούμενη και την «εθνοσωτήρια» των ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ) είναι οι τραπεζίτες κι οι μεγαλοεργολάβοι. Όμως πατρίδα είμαστε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου που μας κλέβουν το ψωμί μέσα απ’ τα χέρια!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΤΟΥΣ!

ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΠΟΥΜΕ!

Καλούμε όλους τους κατοίκους της Λέσβου, εργαζόμενους και ανέργους, νέους και συνταξιούχους, τα σωματεία, το Εργατικό Κέντρο στην παλλαϊκή αντίσταση και πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και στην επιβολή των χαρατσιών στα φτωχά λαϊκά στρώματα…

Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο Λέσβου, όπως και σε πολλούς άλλους Δήμους, να αναλάβει δράση και να συνδράμει στον αγώνα των κατοίκων.

Καλούμε όλους τους κατοίκους στην οργάνωση της δράσης μας, των αναγκαίων δικτύων κοινωνικής πάλης και αλληλεγγύης για να μη περάσει το νέο χαράτσι στους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η.: να μην πληρώσουμε το χαράτσι, παρά μόνο τη ΔΕΗ - να κατοχυρωθούμε νομικά με ασφαλιστικά μέτρα – να μην επιτρέψουμε τη διακοπή του ρεύματος και να το επανασυνδέουμε σε όσους έχει κοπεί…

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου, 6μ.μ.

στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου

συζητούμε-συγκροτούμε την

Επιτροπή ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ !

εργαζόμενοι - άνεργοι - φοιτητές - αγρότες καίμε τα χαράτσια

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Σκουπίδια μας ζώνουν...

Με θέα τον Καλλικράτη από το παράθυρο μου....

Στους δρόμους και τις πλατείες. Ή εμείς ή αυτοί

Η ομιλία Καζάκη στη πλατεία Σαπφούς

Το βίντεο από την ομιλία Καζάκη στο vimeo

Ομιλία του Δημήτρη Καζάκη στη Μυτιλήνη, 14 Ιουλίου 2011. from Thomas Mavrofides on Vimeo.

Και στο You tube

μέρος 1ο


μέρος 2ο



μέρος 3ο



μέρος 4ο

Εκδήλωση με τον Δ, Καζάκη από τους Αγανακτισμένους στην Πλατεία Σαπφούς

ΔΕΛΤΙΟ ΑΝΤΙ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Η δωσίλογη στο διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο κυβέρνηση, έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη των μεγάλων καναλιών, διαδίδει στον λαό τα προπαγανδιστικά της ψέματα γύρω από την κρίση. Εδώ απαντάμε σε τέσσερα από αυτά τα ψέματα:

Πρώτο ψέμα: «Αν δεν πάρουμε τις δόσεις των δανείων δεν θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από την Έκθεση του Προϋπολογισμού του 2011 προκύπτει ότι ο δανειοδοτικός μηχανισμός στήριξης συνεισφέρει για το 2011 συνολικά (μαζί με τις μεταφορές δόσεων από το 2010) 46,5 δις. Από αυτά, τα 2,5 δις χρηματοδοτούν το ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (αφορά καθαρά τις τράπεζες). Τα υπόλοιπα 44 δις. πηγαίνουν ΟΛΑ στα τοκοχρεολύσια του μεσομακροπρόθεσμου δανεισμού (28,1 χρεολύσια + 15,9 τόκοι). Δηλαδή, ο προϋπολογισμός του 2011 μας λέει ότι ούτε ένα ευρώ δεν διατίθεται σε εσωτερικές δαπάνες! Ούτε ένα ευρώ δεν πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις!

Δεύτερο ψέμα: «Το πρωτογενές έλλειμμα της χώρας δεν επιτρέπει την πληρωμή μισθών και συντάξεων, ασφάλισης, περίθαλψης, εκπαίδευσης, κοινωνικής προστασίας και λειτουργικών δαπανών».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πριν τις περικοπές, τα συνολικά έσοδα του κράτους (κυρίως μέσω φορολογίας) ήταν 53 δις. Οι δαπάνες μισθών και συντάξεων ήταν 21 δις. Το 2010 το πρωτογενές έλλειμμα (δηλαδή η διαφορά δημοσίων δαπανών και εσόδων όταν αφαιρεθούν οι τόκοι των δανείων) ήταν  6-7 δις. Αυτό το έλλειμμα είναι εξαιρετικά μικρό (λιγότερο από 4% του ΑΕΠ) σε σύγκριση με άλλες χώρες και καλύπτεται εύκολα με εξορθολογισμό των κρατικών δαπανών,. Δηλαδή με μέτρα όπως: η κατάργηση των μυστικών κονδυλίων των υπουργείων, η δραστική μείωση των κρατικών προμηθειών που τώρα είναι το 4-6% του ΑΕΠ, ώστε να φτάσουν στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (2% του ΑΕΠ), η περικοπή των εξωτερικών συμβάσεων του δημοσίου και η αξιοποίηση του δικού του προσωπικού, η κατάργηση των χρηματοδοτήσεων σε κόμματα, ιδρύματα και ΜΚΟ, η κατάργηση των «ανεξάρτητων αρχών», η αναθεώρηση των συμβάσεων του δημόσιου τομέα (π.χ. Siemens) και η κατάργηση των υπερωριών στον δημόσιο τομέα.

Τρίτο ψέμα: «Η χώρα υποχρεούται ηθικά και συμβατικά να ανταποκριθεί πλήρως στις δανειακές της υποχρεώσεις απέναντι στους πιστωτές της».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το ηθικό επιχείρημα για την αποπληρωμή του χρέους είναι αυταπόδεικτα έωλο, αφού το ελληνικό χρέος έγινε ήδη αντικείμενο τεράστιας κερδοσκοπίας, δηλαδή αγοράστηκε και πουλήθηκε  επανειλημμένα από κερδοσκόπους με σκοπό να βγουν όλοι κερδισμένοι σε βάρος του ελληνικού λαού. Αυτή η κερδοσκοπική επιχείρηση σε βάρος του ελληνικού λαού στη διεθνή οικονομική γλώσσα  ονομάζεται «απεχθές χρέος» και είναι ακριβώς ο ίδιος λόγος για τον οποίο η Αμερική το 2002 διέγραψε τεράστιο μέρος του χρέους του Ιράκ. Ενδεικτικά, την τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε συνολικά σε εξυπηρέτηση δανείων πάνω από 450 δις και δανείστηκε εκ νέου σχεδόν 486 δις. Απ’ αυτόν τον νέο δανεισμό μόλις το 3,1% πήγε στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος. Όλα τα υπόλοιπα πήγαν στην αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους. Όσο για τη συμβατική υποχρέωση αποπληρωμής του χρέους, υπάρχει πολύ πρόσφατη απόφαση του ΟΗΕ που υπογραμμίζει ότι μπροστά στο δίλημμα «αφενός εξαθλίωση ενός λαού και πληρωμή χρεών σε ιδιώτες και αφετέρου σωτηρία ενός λαού και άρνηση πληρωμής», μία κυβέρνηση οφείλει να επιλέξει το δεύτερο!

Τέταρτο ψέμα: «Δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τη συνεπή αποπληρωμή του δημόσιου χρέους».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Χαρακτηριστικό του μεγάλου (και υποτακτικού) ψεύτη είναι να εμφανίζει ότι ποτέ δεν υπάρχουν άλλες λύσεις πέρα από αυτή που ο ίδιος προτείνει. Στην πραγματικότητα όμως η ελληνική κοινωνία έχει εναλλακτικές τις οποίες η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστικοί της μηχανισμοί αποκρύπτουν επιμελώς. Αναφέρουμε ενδεικτικά δύο από αυτές. Η μια είναι η αναδιαπραγμάτευση του χρέους με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του (αυτού που κατέχουν τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρίες κλπ.), πάγωμα της πληρωμής τόκων για 5-7 χρόνια, μείωση επιτοκίων και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής για το τμήμα του χρέους που κρατούν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι μικροί αποταμιευτές και έξοδος από την ευρωζώνη. Μια άλλη εναλλακτική είναι αναδιαπραγμάτευση του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο χωρίς νέα μνημόνια και νέα βάρη στους εργαζόμενους, αλλά με επιλεκτική διαγραφή μέρους του χρέους και διεκδίκηση απευθείας χαμηλότοκου δανεισμού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται ταυτόχρονα καταπολέμηση των αιτιών που οδήγησαν στο χρέος: Δίκαιο φορολογικό σύστημα με επίπεδο άμεσων φόρων τουλάχιστον στον μέσο όρο της Ευρώπης, αναδιανομή εισοδήματος υπέρ των λαϊκών τάξεων, κοινωνική προστασία, μείωση υπέρογκων στρατιωτικών και άλλων αντιπαραγωγικών δαπανών, αύξηση της απασχόλησης, στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Έτσι κι αλλιώς, εναλλακτικές υπάρχουν, απλώς ΕΜΕΙΣ που ζητάμε οι διαφορετικές προτάσεις να συζητηθούν ανοιχτά μέσα στην κοινωνία κατηγορούμαστε ότι επιδιώκουμε να φέρουμε τη χώρα στο χάος. Ενώ ΑΥΤΟΙ που επιβάλλουν χωρίς συζήτηση και με κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα τη δική τους «μοναδική» λύση της υποτέλειας, του ξεπουλήματος του εθνικού πλούτου και της καταστροφής κάθε προοπτικής για τις νέες γενιές, ΑΥΤΟΙ  προβάλλονται ως καινούργιοι εθνοσωτήρες!