ΘΑΛΑΣΣΕΣ ΜΑΣ ΖΩΝΟΥΝ

Monday, August 27, 2007

Γιανγκίν' μάνα μ' γιανκίν'

Ήσυχες μέρες του Αυγούστου σου λέει. Καταθλιπτικές λέω εγώ. Κι οργισμένες. Σεργιανώ στο δίκτυο και αυτό που βλέπω είναι η ατελέσφορη οργή. Και μια διάθεση κάτι να γίνει. Να μας ακούσουν. Κι η απόστροφή του λόγου. Όλοι ίδιοι είναι. Αυτοί οι άλλοι. Οι έξω από εμάς. Που τους εξιουσιοδοτήσαμε να χειρίζονται τις τύχες μας. Εκεί καταντήσαμε. Και σε λίγες μέρες όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός κι οι στάχτες θα βγουν οι "όλοι ίδιοι" με τα φυλλαδιάκια τους, τα χαμόγελά τους τις χαιρετούρες τους. Θα βρεθεί ένας σε ένα καφενείο όμως του Μοριά να τουςαδειάσει πάνω τους ένα τσουβάλι στάχτες και κάρβουνα; Αμφιβάλλω. Από την άλλη ξέρω ότι υπάρχουν φωνές, υπάρχουν άνθρωποι που δρουν. Και δοκιμάζουν να βγουν να τα πουν χωρίς ψευδαισήσεις για τα όρια της κουτσουρεμένης ελευθερίας που μας έταξαν. Δεν μ' αρέσει να βάζω καθήκοντα σε κανέναν. Όμως δεν μπορώ θα το πω. Τις φωτιές που μας άναψαν να τους τις γυρίσουμε πίσω. Στο κοινωνικό, στην εργασία, στην εκπαίδευση. Να φωνάξουν επιτέλουςαυτοί που μας κάντουν μαύρη τη ζωή: Γιανγκίν' μάνα μ' γιανκίν'

-----
Γιανγκίν' : (τουρκ. πυρκαγιά, ιδιωμ. στη Λέσβο)

Tuesday, August 14, 2007

76η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ : Μηδέν εις το πηλίκον !

Στη βάση των εκπαιδευτικών

η διέξοδος για την οργάνωση πραγματικών αγώνων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΤΟ:

www.paremvasis.gr

Friday, June 29, 2007

Καλοκαίρι...

Ελπίζω να γίνω πιο συνεπής. Πέρασε όλος ο χειμώνας και η άνοιξη και γω δεν έγραψα τίποτα. Τώρα καλοκαίρι. Στο μπαξέ και ελπίζω σε λίγο στο ψάρεμα. Τα πρώτα λοιπόν γεμιστά του καλοκαιριού. Όλα από το μπαξέ πλην πιπεριών (είναι όμως βιολογικές).

Sunday, December 03, 2006

Ξανά στην Αμαλή

...μετά από δυο βδομάδες. Το βουνό γεμάτο κόσμο. Για μανιτάρια, για χόρτα, ποδηλάτες για mountain bike. Το βουνό έχει βάλει τα χριστουγεννιάτικα του χρώματα. Οι θάμνοι θαρρείς κι είναι στολισμένοι για τις γιορτές με χρώματα που έχουν. Πιο πολύ για βόλτα πήγαμε αλλά βρήκαμε μια τηγανιά πευκίτες μαζί με λίγους πλευρώτους από την "καλλιέργεια" του μπαξέ της Βαρειάς, ρόκα και ρεπανάκια θα γίνουν καλός μεζές για το βράδυ. Καλή βδομάδα!

Sunday, November 19, 2006

Στην Αμαλή

Αυτό το Σαββατοκύριακο η Αμαλή το βουνό κοντά στη Μυτιλήνη είχε την τιμητική του. Βόλτα για μανιτάρια τη μια μέρα με τον Αριστείδη την άλλη με το Νίκο. Τα ρείκια ανθισμένα ανάμεσα στα πεύκα. η συγκομιδή πλούσια σε άσπρους πιπερίτες, φτωχή όμως στους νόστιμους πευκίτες. Πήραμε καύσιμα όμως για τη βδομάδα που έρχεται. Το μανιτάρι της φωτο δεν το έχουμε ταυτίσει.

Sunday, November 05, 2006

Στον Όλυμπο

Τούτο το Σαββάτο "πούλησα" τους "εν Διαύλω" Καφελόγιους. Πήγα για "αμανίτες". Ο στόχος ήταν να βρούμε πευκίτες. Πήρα το Νίκο και θα βρίσκαμε το Στρατή στην Αχλαδερή. Στο δρόμο μέσα στο τσαμλίκι έπεφτε χιόνι. Μήνας Νοέμβρης. Δε το πιστεύαμε. Το πευκόδασος στην Αχλαδερή μύριζε γη, πεύκο, φθινόπωρο. Πευκίτες που θέλαμε δε βρήκαμε. Είχε όμως πιπερίτες άσπρους και ένα άλλο είδος που ο Στρατής μου είπε να το κάνω τουρσί. Στη συνέχεια χωρίσαμε. Εγώ κι ο Νίκος ανεβήκαμε στον Όλυμπο. Βρήκαμε λίγους πευκίτες αλλά βρήκαμε και το ...χιόνι που άρχισε να πέφτει πυκνό. Σταματήσαμε το ψάξιμο καθήσαμε σε μια πέτρα κι ανάψαμε τσιγάρο. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που σου δίνουν δύναμη για το αύριο! Όμορφο χειμώνα θα 'χουμε!